Major drug susceptibility of Mycobacterium tuberculosis complex: Comparison of bactec and agar proportion methods

Mycobacterium tuberculosis kompleks kökenlerinin birinci seçenek antitüberküloz ilaçlara duyarlılığının saptanmasında bactec ve agar proporsiyon yöntemlerinin karşılaştırılması

Abstract

The purpuse of this study was to compare and evaluate two methods, namely, BACTEC anda agar proportion methods, in determining the in vitro susceptibility of Mycobacterium tubercularis complex to major antituberculosis drugs (isoniazide=INH, ritampicin=RIF, ethambutol=EMB and STM=streptomicin). The positivity of acido-resistant bacilli among 104 concentrated clinical specimens was 36.54%. With the BACTEC method, 59 (56.73%) of 104 strains were resistant to at least one drug; 26 (25%) of them resistant to INH, 11 (10.58%) to RIF, 19 (18.27%) to EMB and 3 (2.89%) to STM. Six (5.76%) strains were resistant to two and four (3.84%) strains were resistant to three drugs. With agar proportion method, 67 (64.42%) of 104 strains were resistant to at least one drug; being 25 (24.04%) of them resistant to INH, 11 (10.58%) to RIF, 27 (25.96%) to EMB and 3 (2.89%) to STM. Seven (7.69%) strains were resistant to two and five (4.80%) strains were resistant to three drugs. There were no strains resistant to all of the four drugs with both methods. When the two methods were compared, the agreements for INH, RIF, EMB, and STM were as follows: for INH 99%, for RIF 100%, for EMB 92.3% and for STM 100%. BACTEC method reguires less laboratory work, is faster and gives more standardized results compared to agar proportion method, and it can be used safely for routine susceptibility tests of first-line antituberculosis drugs.

Özet

Bu çalışmada çeşitli klinik örneklerden BACTEC yöntemi ile soyutlanan 104 tane Mycobacterium tuberculosis kompleks kökeninin ilk dört seçenek antitüberküloz ilaca [izoniyazit (INH), rifampisin (RİF), etambutol (EMB) ve streptomisin (STM)] karşı duyarlılıkları BACTEC ve agar proporsiyon yöntemleri ile karşılaştırmalı olarak incelendi. Bu örneklerin Ziehl-Neelsen boyama yöntemi ile asidorezistan basil saptanma oranı %36.54 bulundu. BACTEC yöntemi ile 59 kökenin (%56.73) en az bir ilaca dirençli olduğu, 26 kökenin (%25) INH'e, 11 kökenin (%10.58) RIF'e, 19 kökenin (%18.27) EMB'e, üç kökenin (%2.89) STM'e dirençli olduğu saptandı. Toplam altı kökenin (%5.76) iki ilaca, dört kökenin (%3.84) üç ilaca dirençli olduğu görüldü. Agar proporsiyon yöntemi ile toplam 67 kökenin (%64.42) en az bir ilaca dirençli olduğu, 25 kökenin (%24.04) İNH'e, 11 kökenin (%10.58) RIF'e, 27 kökenin (%25.96) EMB'e, üç kökenin (%2.89) STM'e dirençli olduğu saptandı. Toplam yedi kökenin (%6.72) iki ilaca, beş kökenin (%4.81) üç ilaca dirençli olduğu saptandı. Her iki yöntemde de dört ilaca birden dirençli kökene rastlanmadı. İki yöntem karşılaştırıldığında; INH için uyum %99, RIF için %100, EMB için %92.3, STM için ise %100 olarak saptandı. Ancak BACTEC yöntemi, agar proporsiyon yöntemine göre iş gücü az, daha hızlı ve standart sonuç vemesi nedeniyle üstünlük göstermektedir. Bu nedenle birinci seçenek antitüberküloz ilaçlar için rutin amaçlı kullanılabilecek, güvenilir bir yöntem olarak önerilebilir.