THE APPEAR OF STONE-THROWING CHILDREN AND THE SOCIAL REASONS THAT LEAD THEM TO THE ACTION AND SOLUTION PROPOSALS

TAŞ ATAN ÇOCUKLARIN ORTAYA ÇIKIŞI VE ONLARI EYLEME YÖNELTEN SOSYAL SEBEPLER İLE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

Abstract

Social, economic and political problems in the Eastern and Southeastern Anatolia regions occupy the agenda of the country. The presence of not only adults or young people, but also children in the demonstrations and demonstration areas and the increase in this situation in recent years has prepared the ground for the conceptualization of the “children throwing stones” label. Based on the concept subject to the study, interviews were conducted with a total of 20 participants, consisting of Kurdish families and children living in Istanbul. Data were collected as a result of interviews with the families and children themselves. At this point, this study was conducted to reveal the perspective of families and young people, to compare the emerging facts with each other, to determine the relationship of socio-economic, cultural, political and psychological infrastructure of demographic factors with these factors, to reveal the reasons for the actions and tendencies of the participants and to minimize them. Semi-structured interview technique, which is one of the qualitative research methods, was used. In the study, the thematic structure of the news about the problematic children throwing stones is highlighted as macro analysis, and the micro-analysis includes causal relationships between events and phenomena, as well as the effects of child journalism on children, families and society, the deficiencies in journalism, and suggestions about the direction of improvement studies.

Özet

Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinde yaşanan sosyal, ekonomik ve siyasal sorunlar ülke gündemini meşguletmektedir. Eylemlerde ve gösteri alanlarında sadece yetişkin veya gençlerin değil aynı zamanda çocukların dabulunması ve bu durumun son yıllarda artarak devam etmesi, “taş atan çocuklar” etiketinin kavramsallaştırılmasınazemin hazırlamıştır. Çalışmaya konu olan kavramdan yola çıkarak İstanbul’da yaşayan Kürt aileler veçocuklarından oluşan toplam 20 katılımcı ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Aile ve çocukların bizzat kendileriile yapılan görüşme neticesinde veriler toplanmıştır. Bu noktada aileler ve gençlerin konuya bakış açısını ortayaçıkarmak, çıkan olguları birbirleriyle karşılaştırmak, demografik faktörlerin sosyo-ekonomik, kültürel, siyasal vepsikolojik alt yapılarının bu faktörlerle ilişkisini saptamak, katılımcıların eylem ve eğilimlerin nedenlerini ortayaçıkarmak ve bunları en aza indirebilmek amacıyla yapılan bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olanyarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Çalışmada taş atan çocuklar sorunsalına ait haberlerin makroçözümleme olarak tematik yapısına dikkat çekilmekte, mikro çözümlemede ise olay ve olgular arasındakinedensellik ilişkileri üzerinde durulmaktadır. Ayrıca çocuk haberciliğinin çocuk, aile ve toplum üzerindeki etkileri;habercilikteki eksik yönler ve iyileştirilme çalışmalarının ne yönde olması gerektiğiyle ilgili de öneriler yeralmaktadır.