Preschool children and violence: Exposure and victimization levels

Abstract

Children’s chronic exposure to violence negatively affects their social development even though the level of violence is low. In the available literature, implementing prevention programs at early ages is suggested due to being more effective and economic. Nevertheless, most of the violence prevention programs target adolescents. Therefore, in this study, violence exposure levels of 62 children (3-6 ages) are examined through Violence Exposure Scale (VEX-Violence Exposure Scale; Fox and Leavitt, 1995). The adapted version of VEX is administered through individual interviews. The results indicated that at all settings (home, school, and neighborhood) preschool children exposed to mild violence more than severe violence and almost all of the reported severe violence incidents occurred in the neighborhood setting.

Özet

Çocukların kronik olarak siddete maruz kalmaları, siddetin düzeyi düsük bile olsa, sosyal gelisimlerini olumsuz olarak etkilemektedir. İlgili alan yazın incelendiğinde, siddeti önleme programlarının erken yas gruplarına yönelik olmasının daha etkili ve ekonomik olduğu belirtilmesine karsın programların büyük bir çoğunluğunun ergen gruplarını hedef aldığı görülmektedir. Bu amaçla bu çalısmada okul öncesi dönemdeki (3-6 yas) 62 çocuğun siddete maruz kalma düzeylerini belirlemek için Siddete Maruz Kalma Ölçeği’nin (VEX-Violence Exposure Scale; Fox ve Leavitt, 1995) Türkçe’ye uyarlaması yapılmıs formu bireysel mülakat yöntemi kullanılarak uygulanmıstır. Bulgular, okul öncesi dönem çocuklarının ev, okul ve mahalle ortamında çoğunlukla hafif düzeyde siddete maruz kaldığını, ancak çocukların rapor ettikleri ciddi düzey siddet olaylarının hemen hemen hepsinin ise mahalle ortamında gerçeklestiğini göstermektedir.