Prediciting Pre-service Science Teachers’ Science Teaching Efficacy Beliefs through their MetacognitiveLearning Orientations and Metacognitive Self-Regulation

Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Fen Öğretimi Özyeterliklerinin Üstbilişsel Öğrenme Yönelimleri ve Üstbilişsel Özdüzenleme ile Yordanması

Abstract

The purpose of the present study was to examine the extent to which metacognitive science learning orientations and metacognitive self-regulation predicted pre-service science teachers’ science teaching efficacy beliefs. A total of 224 pre-service science teachers from different universities participated in the study. Data were collected through Science Teaching Efficacy Belief Instrument, Self-Efficacy and Metacognition Learning Inventory and Science and Motivated Strategies for Learning Questionnaire. Stepwise multiple linear regression analysis was used to analyze the data. Results showed that constructivist connectivity and learning risks awareness from the dimensions of metacognitive learning orientations and metacognitive self-regulation significantly predicted science teaching efficacy beliefs. The model explained 27% of the variation in efficacy scores. Based on findings, it can be said that pre-service teachers who connectdifferent information across various science learning environments, are aware of challenges in their learning, and use metacognitive learning strategies tend to have high efficacy beliefs

Özet

Bu çalışmanın amacı üstbilişsel öğrenme yönelimleri ve üstbilişsel özdüzenlemenin fen bilgisi öğretmen adaylarının fen öğretimi özyeterliklerini ne derecede yordadığını araştırmaktır. Çalışmaya farklı üniversitelerin eğitim fakültelerinde öğrenim görmekte olan 224 fen bilgisi öğretmen adayı katılmıştır. Veriler Fen Bilgisi Öğretimine Yönelik İnançlar Ölçeği, Özyeterlik ve Üstbilişsel Öğrenme Yönelimleri Ölçeği ve Öğrenmede Güdüsel Stratejiler Anketi kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde aşamalı çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre üstbilişsel öğrenme yönelimlerinin alt boyutlarından yapılandırmacı ilişki ve öğrenme risk farkındalığı ile üstbilişsel özdüzenleme fen öğretimi özyeterliğini anlamlı olarak yordamaktadır. Yordayıcı değişkenler, fen öğretimi özyeterliğindeki varyansın %27'sini açıklamaktadır. Buna göre farklı fen öğrenme ortamlarındaki bilgiler arasında bağlantı kuran, öğrenmede zorlu durumların farkında olan ve öğrenmelerinde üstbilişsel stratejileri kullanan fen bilgisi öğretmen adaylarının fen bilgisi öğretiminde yüksek özyeterliğe sahip olma eğiliminde oldukları söylenebilir