New Taiwan cinema: An overview on a city of sadness ( BEİ QİNG CHENG SHİ )

Yeni Tayvan sineması: Hüzün Şehri'ne ( BEİ QİNG CHENG SHİ ) Genel bir bakış

Abstract

For some people modernism is a tool for legitimizing colonial activities. Nevertheless it is generally seemed that every single nation has its own unique modernisation experience. Every single country incorporates its own unique qualifications into the process of modernisation while accepting some Western values. Taiwan, which has been under hegemony of both Western and Asian countries, determined its unique modernisation too. The clearest reflection of this unique modernisation can be seen in New Taiwan Cinema. Young Taiwanese directors, who started showing up after 1980’s, focused on the country’s tempestuous and gloomy political history, and they discussed the subject of problems of modernisation through using modern narrative techniques. The most distinguished one among these directors is Hou Hsiao-Hsien, who gained his fame after directing A City of Sadness. In that film the director mentioned 28th February event, which is a turning point in Taiwan political history. A City of Sadness shows us an episode of Taiwan political history via ascribing meanings to its characters. The film summarizes the bloodiest period of Taiwan without reflecting violent scenes, but always staying on the brink of them.

Özet

Modernleşme kimileri için kolonyalist faaliyetlerin meşrulaştırma yöntemlerinden biridir. Yine de genel olarak baktığımızda her ulusun kendine has bir modernleşme tecrübesine sahip olduğu görülmektedir. Batılı kimi değerler benimsenirken, her ülke özgün niteliklerini modernleşme sürecine dâhil etmektedir. Yüzyıllar boyunca gerek Batılı gerekse Doğulu ülkelerin hakimiyeti altında bulunmuş Tayvan da kendine has bir modernleşme yolu çizmiştir. Bu özgün modernleşmenin en net yansıması Yeni Tayvan Sineması’nda görülmektedir. 1980’li yıllardan itibaren ortaya çıkan genç Tayvanlı yönetmenler bu ülkenin çalkantılı ve sıkıntılı siyasi tarihini mercek altına almış, modernleşmenin doğurduğu kimi sorunları modern bir anlatım diliyle işlemiştir. Bu yönetmenler içinde en tanınmış olanı ise adını Hüzün Şehri (Bei Qing Cheng Shi) filmiyle duyurmuş olan Hou Hsiao-Hsien’ dir. Bu filmde yönetmen Tayvan’ın siyasi tarihinde bir dönüm noktası olan 28 Şubat Vakıası’na değinmiştir. Hüzün Şehri filmi Tayvan’ın siyasi tarihinden bir kesiti bizlere filmin karakterlerine yüklediği anlamlar üzerinden verir. Film Tayvan tarihinin en kanlı dönemini şiddet içerikli görüntüleri yansıtmadan ancak daima bu görüntülerin kıyısında durarak özetler.