Confinement, Art and Freedom: An Analysis on “Caesar Must Die”

Abstract

Movies about prison, a total instituion, generally focus one the struggle between the prison administration and prisoners. Ceasar Must Die (Vittorio Taviani, Paolo Taviani, 2012) Mowould be an exception to this rule in some ways. Firstly, prisoners transforms their minds by art and transcend this closed space. Secondly, they change the meanings of total insitution and make this space their theater-prison. Thirdly, cinematography consolidate this tranformation by creative shots and make a connection with the content of the movie. By emphasizing positive transformation of minds even in confined spaces and focusing art, this movie is to some extend from different other prison movies. This paper, by utilising space theories and terms related to communication and sociology tries to analyse the sophisticated place of this movie

Özet

Total mekânlardan birisi olan hapishane mekânında geçen filmler genellikle mahkûmlar ile hapishane yönetimi arasında mücadeleye odaklanmaktadırlar. Sezar Ölmeli (Vittorio Taviani, Paolo Taviani, 2012) filmi ise hapishane filmlerinden bazı bakımlardan farklılaşmaktadır. İlk olarak, mahkûmlar hapishane içerisinde sanat vasıtasıyla zihinsel dönüşüme uğramakta ve mevcut kapalı dünyayı aşmaktadırlar. İkinci olarak mahkûmlar mekânı anlam dönüşümüne uğratmakta, hapishaneyi bir tiyatro-hapishane haline getirmektedirler. Üçüncü olarak bu anlam dönüşümü, sinematografik olarak yönetmenler tarafından yaratıcı çekim teknikleri ile desteklenmiş, sinematografi ile filmin içeriği arasında özgün bir ilişki kurulmuştur. Sanatın kapalı mekânlarda dahi zihinlerin pozitif dönüşümüne yaptığı vurgu ve sanatı merkezi almasıyla bu film diğer hapishane filmlerinden bir miktar farklıdır. Bu makale, mekân teorilerinden, iletişim ve sosyolojiye dair değişik kavramlardan yararlanarak filmin özgün yerini analiz etmektedir