Marriage shows in process of transformation/reproduction of marriage practices

Evlilik pratiklerinin dönüşüm/yeniden üretim sürecinde evlendirme programları

Abstract

In this article we examine how marriage shows, which has been broadcast on TV channels in Turkey since 2007 have transformed gender roles and marrying practices. The most important characteristic of these programs is that they show us how the fiction is transformed into a reference of reality in constructing the marriage. Marriage shows describe themselves on the discourse of emancipated partner choice. However this discourse of emancipation does not connote the emancipation of gender relationships because these programs reinforce gender roles by encouraging marriage which constitutes an important part of the process of reproduction. First of all, emancipated partner choice and love marriages promised by these programs reproduce arranged marriages in many different forms and conditions. Secondly, on the one hand they invite agents who are excluded from matrimonial market which compose a strategic area of marrying practices; on the other hand they create their own excluded agents. Finally, these programs transforms marrying practices into technical knowledge and standardize them, and thus reinforce marriage as an institution by generating symbol of trust for attendees.

Özet

Bu makalede Türkiye’de 2007 yılından itibaren yayınlanmaya başlayan, evlendirme programları olarak adlandırdığımız televizyon programlarının toplumsal cinsiyet rollerini ve evlilik pratiklerini nasıl dönüştürdüğü sorgulanmıştır. Bu programların en önemli özelliği, evliliğin kurulmasında kurgunun, nasıl bir gerçeklik referansına dönüştüğünü bize göstermesidir. Evlendirme programları öncelikle kendilerini özgür eş seçimi söylemi üzerinden kurgulamaktadır. Ancak bu özgürlük söylemi kadın-erkek ilişkilerinin özgürleşmesi anlamına gelmez, çünkü bu programlar toplumsal cinsiyet rollerinin bir yeniden üretim alanını oluşturan evliliği teşvik ederek onları güçlendirmektedir. İlk olarak programların vaat ettiği özgür eş seçimi ve aşk evliliği aslında farklı biçimlerde görücü usulü evliliği yeniden üretmektedir. İkinci olarak bir yandan evlendirme programları evlilik pratiklerinin bir strateji alanı oluşturduğu evlilik piyasasından dışlanmış aktörleri piyasanın içine çekmekte, diğer yandan kendi dışlanan aktörlerini yaratmaktadır. Son olarak bu programlar evlilik pratiklerini teknik bir bilgiye dönüştürüp, standartlaştırmakta ve katılımcıları için güven imgesi yaratarak evliliğin kurumsallığını pekiştirmektedir.