Dijital Kültür, Yeni Medya ve Toplumsal Hafızanın Dönüşümü

Abstract

Along with the advent of digital technologies, modern and semimodernsocieties met a new phase of temporality. Speed, mobility and globality epitomise the fundamental characteristics of this process. New media, as a form of communication that consist of digitality, interactivity and hypertextuality , enable the genesis of a new memory culture in which audiences act as memory prosumers . Yet it is dubious whether this new era will lead to a memory boom or a digital amnesia when one takes into account the material restrictions of digital platforms, like their lifespan. This article aims to discuss the possibilities/impossibilities of the digital communication and understand its contributions to the construction of collective memory.

Özet

Dijital teknolojilerin ortaya çıkışı ile birlikte, modern ve yarı-modern toplumlar, hız, akışkanlık ve küreselliğin temel karakteristikler olarak sayılabileceği, yeni bir zamansallık biçimi ile tanıştı. Dijitallik, interaktivite ve hipermetinsellik sağlayabilen yeni medya, izleyicinin aynı anda hem üretici hem tüketici (prosumer) olarak varolabildiği yeni bir hafıza kültürünün doğuşunu sağladı. Ancak dijital teknolojinin kısıtlılıkları düşünüldüğünde, bu sürecin bir hafıza patlaması na ya da dijital amnezi ye dönüşeceğini söyleyebilmek mümkün görünmemektedir. Bu makalenin amacı toplumsal hafızanın inşasında, dijital iletişimin imkân ve imkânsızlıklarını tartışmaktır.