Evaluating Public Relations Through Socio-Cultural Perspectives: Public Relations as a Cultural Intermediary Profession

Halkla İlişkileri Sosyo-Kültürel Perspektiften Değerlendirmek: Kültürel Aracı Bir Meslek Olarak Halkla İlişkiler

Abstract

Public Relations field has been influenced by management paradigm through long years. Evaluating public relations as a mean of “management” caused suppression of public relations’ relation-ship with culture. However, studies addressing the relationship between public relations and culture has begun to increase after 2000’s. The rise in the culture-centered studies generated a discus-sion about whether it is a “socio-cultural turn” or not. The main pur-pose of this article is to discuss arguments which evaluate public re-lations as a “cultural intermediary” profession. In this scope, firstly the criticisms of alternative perspectives towards management par-adigm was emphasized. Thereafter, the meaning of “socio-cultural turn” in public relations and perspectives that argue this profession as a cultural intermediary was discussed. Finally, the approach that accepts public relations as a symbolically violent cultural intermedi-ary was mentioned.

Özet

Halkla ilişkiler alanının uzun yıllar halkla ilişkileri bir “yönetim” aracı olarakele alan yönetim paradigmasının etkisinde kalması, alanın kültürle ilişkisinin gerplanda kalmasına neden olmuştur. Ancak 2000’li yıllardan sonra halkla ilişkilerlekültür arasındaki ilişkiyi irdeleyen çalışmaların artmaya başladığı görülmektedir.Kültürü merkeze alan araştırmaların ve çalışmaların artması, halkla ilişkiler alanında “sosyo-kültürel” bir dönüşüm yaşandığı tartışmasını başlatmıştır. Makaleninamacı halkla ilişkileri “kültürel aracı” bir meslek olarak konumlandıran görüşleritartışmaktır. Bu bağlamda öncelikle, halkla ilişkileri alternatif bakış açılarıyla değerlendiren görüşlerin, yönetim paradigmasına yönelttiği eleştiriler üzerinde durulmuştur. Daha sonra halkla ilişkilerdeki sosyo-kültürel dönüşümün ne anlamageldiği tartışılmış ve halkla ilişkileri kültürel aracı olarak ele alan yaklaşımlar derlenmiştir. Son olarak halkla ilişkileri simgesel şiddet içeren bir “kültürel aracı” olarakdeğerlendiren görüş tartışılmıştır.