KELABAZI'S HADITH MENTALITY AND HIS SUNNAH INTERPRETATİON

Abstract

Kelābāẕī (d. 380/990), who grew up in Bukḥara shortly after the hadith imams of Kutub-i Sitte, is an important muhaddis and Sūfī scholar known for his views based on hadiths. With his interpretations from the Qur'an and hadiths, he examines the spiritual life style of religion called tasawwuf (İslamic mysticism). He collected his views in two important works called et-Ta ̔arruf and Me ̔āni’l-aḫbār. Both works shed light on the Islamic thought through hadiths based on the practices of the Prophet (pbuh). When the hadiths in Kelābāẕī's aforementioned works are examined, it is seen that he made a Sunnah interpretation. In this study, it will be emphasized how Kelābāẕī strives to interpret the hadith by taking into account the characteristic feature of the period he lived. The views connected with the hadiths will be analyzed with some examples.

Özet

Kütüb-i Sitte hadîs imamlarından kısa süre sonra Buḫâra’da yetişen Kelābāẕī (ö. 380/990), hadîslerle temellendirdiği görüşleriyle tanınan önemli bir muhaddis ve sûfî âlimdir. Kur’ân ve hadîslerden çıkarttığı yorumlarıyla, dînin zâhir ve bâtın hükümleri olarak adlandırılan mânevî hayat tarzını tasavvuf adıyla incelemektedir. Sünnetin ihyâsı adıyla temellendirdiği görüşlerini et-Ta ̔arruf ve Me ̔āni’l-aḫbār adlı iki önemli eserde toplamıştır. Her iki eser, Hz. Peygamberin (a.s) uygulamalarından yola çıkarak İslâm düşüncesine hadîslerle ışık tutmaktadır. Kelābāẕī’nin mezkûr eserlerindeki hadîsler incelendiğinde onun bir sünnet yorumu yaptığı görülür. Bu çalışmada, yaşadığı dönemin karakteristik özelliği de dikkate alınarak Kelābāẕī’nin, hadisi nasıl yorumlamaya gayret ettiği vurgulanacaktır. Hadîslerle irtibatlandırdığı görüşleri bazı örneklerle analiz edilecektir.