EVALUATION OF THE HADITHS REGARDING ON THE CIRCUMCISION AT SEVEN DAYS OLD IN TERMS OF ISNAD AND TEXT

ÇOCUKLARIN YEDİ GÜNLÜKKEN SÜNNET EDİLMESİNE YÖNELİKHADİSLERİN SENED VE METİN YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Circumcision/Khitan, in terms of its religious and historical origin, it is a worship that reachedAbraham and has been practiced by Jews and Muslims for religious purposes for thousands ofyears. As in some other practices, in the circumcision worship, Prophet of Islam, who continuedthe practice of Abraham, saw circumcision as a necessity of nature, in other words, as one of thebehaviors befitting human nature / nature, and ordered circumcision to his ummah, as anindication of the importance he gave to this worship. Although the religion of Islam basicallyadheres to past practices regarding circumcision, it has introduced some restrictions on the timeof being circumcised. One of these limitations is the age at which children will be circumcised.While there are different practices between Jews and Muslims on this issue, there are also somedifferences among Muslims. Since there is no clear canon about the time when children will becircumcised, the mujtahid imams have different views on this issue. One of these views is theview of the Shafiis who see the circumcision of children when they are seven days old as mandub/ mustahab. Those who hold this view are based on some hadiths. Among these hadiths, thehadiths of merfû Jabir and Ibn Abbas are unfamiliar hadiths (munkar) in terms of isnad and text.The third hadith, the hadith of mevkûf Fatima is disconnected (munqatı‘) to the isnâd, and thehadith of Ali, one of the other merfû two hadiths, is as fabricated hadith (mavdu‘), the relevantpart is not fixed in the hadith of Âisha. However, the practice/sunnah of children expressed inthese hadiths, "Companions would not circumcise their children until they became adolescents",which was reported from Ibn Abbas by authentic means, is against the issue of circumcisingchildren on the seventh day. However, firstly Imam Abu Hanifa, Imam Malik and Ahmed b.Hanbal including, the opinions coming from jurists, generally support the practice / sunnah ofthe companions' community regarding the time of child circumcision, expressed in the answerof Ibn Abbas. According to this jurists, circumcision does not have a specific time; From theseventh day of birth, whenever it is done before the child reaches puberty, it is hit. In this study,the degree of health of hadiths about circumcising children when they are seven days old wasexamined in terms of script and text. In this context, all the sources of hadiths that contain narrations were used, and in addition to the hadith commentaries, tafsir and fiqh books werealso used to determine the views and thoughts of scholars about these narrations.

Özet

Sünnet/hitân, dinsel ve tarihsel kökeni itibarıyla Hz. İbrahim’e ulaşan ve binlerce yıldan beriYahudiler ve Müslümanlar tarafından dinî amaçla uygulanan bir ibadettir. Diğer bazıuygulamalarda olduğu gibi sünnet ibadetinde de Hz. İbrahim’in uygulamasını devam ettiren İslâmPeygamberi, bu ibadete verdiği önemin bir göstergesi olarak hadislerinde sünneti fıtrat gereğiyani insan tabiatına/doğasına yakışan davranışlardan biri olarak görmüş ve ümmetine sünnetolmayı emretmiştir. İslâm dini, sünnet konusunda temelde geçmiş uygulamalara bağlı kalmaklaberaber, sünnet olmanın vakti konusunda bazı sınırlamalar getirmiştir. Bu sınırlamalardan biri de,çocukların hangi yaşta sünnet edileceği meselesidir. Bu konuda Yahudilerle Müslümanlararasında farklı uygulamalar bulunduğu gibi, Müslümanlar arasında da bazı farklılıklar sözkonusudur. Çocukların sünnet edileceği vakti açıkça ifade eden bir nas olmadığından, müctehidimâmlar bu konuda farklı görüşler ortaya koymuşlardır. Bu görüşlerden biri de çocukların yedigünlükken sünnet edilmesini mendup/müstehap gören Şâfiîler’in görüşüdür. Bu görüşte olanlarbazı hadislere dayanmaktadırlar. Bunlardan Câbir ve İbn Abbâs’tan nakledilen merfû hadisler,isnâd ve metin açısından münkerdir. Hz. Fâtıma’dan mevkûf olarak rivâyet edilen hadis isnâdenmunkatıdır. Diğer iki merfû hadisten Hz. Ali hadisi mevzû/uydurma, Hz. Âişe hadisi ise ilgiliziyadeyle sâbit değildir. Bununla birlikte İbn Abbâs’dan sahih yollarla nakledilen “Sahâbîler,müdrik oluncaya kadar (ergenlik çağına girmedikçe) çocuklarını sünnet etmezlerdi” uygulaması,bu hadislerde ifade edilen çocukların yedinci gün sünnet edilmesi hususunu nakzetmektedir.Nitekim başta İmâm Ebû Hanîfe, İmâm Mâlik ve Ahmed b. Hanbel olmak üzere fukahâdangelen görüşler de genel olarak, İbn Abbâs’ın cevabında ifade edilen sahâbe topluluğunun çocuksünnetinin vaktiyle ilgili uygulamasını destekler niteliktedir. Bu fukahâya göre sünnetin belli birvakti yoktur; doğumun yedinci gününden itibaren çocuk ergenlik çağına ulaşmadan önce nezaman yapılırsa isabet edilmiş olur. Bu çalışmada çocukların yedi günlükken sünnet edilmesineyönelik hadislerin sened ve metin yönünden sıhhat dereceleri incelenmiştir. Bu çerçevederivâyetlerin yer aldığı bütün hadis kaynaklarından istifade edilmiş, ayrıca bu rivâyetler hakkındaâlimlerin görüş ve düşüncelerini tespit için hadis şerhleri yanında tefsir ve fıkıh kitaplarına damüracaat edilmiştir.