An Evaluation of the Jewish Philosopher Ibn Kammūna's Understanding of Prophethood

Abstract

In this article, the 13th century philosopher Ibn Kammūna’s understanding of prophethood, objectivity of his understanding and its scientific value will be examined. It is observed that he discusses prophethood more from a theologian’s point of view, than of a philosopher’s point of view. Alongside his courteous language about Muhammad, he does not abstain from severe criticism of Islam’s understanding of prophethood. It draws attention that he makes references to Islamic writers of the period, especially Fakhr al-dīn al-Rāzī. In his theological work Tankīhu'l-abhāth li al-milal al-thalās, Ibn Kammūna studies firstly the Jewish, then the Christian and Islamic perspectives on prophethood. In this study, an evaluation will be made on Ibn Kammūna's analyses and comments. In this regard, this work will be of evaluating his understanding of prophethood, rather than a biography.

Özet

Bu makalede 13. yüzyılda yaşayan Yahudi filozof İbn Kemmûne’nin nübüvvet anlayışı ve bu anlayışınnesnelliği ve ilmî değeri incelenecektir. Onun nübüvveti bir filozoftan ziyade kelâmcı zaviyesinden elealdığı görülmektedir. İbn Kemmûne, Hz. Muhammed hakkında hürmetkâr bir dil kullanmakla birlikteİslâm’ın nübüvvet anlayışını şiddetli bir şekilde eleştirmekten geri durmamaktadır. Dönemin İslâmmüelliflerinden özellikle de Fahrettin er-Râzî’den söz etmesi dikkati çekmektedir. Kelâmî birperspektifi olan Tenkihu’l-ebhâs li’l-mileli’s-selâs adlı eserinde İbn Kemmûne Yahudilik’ten başlayarak,Hıristiyanlık ve İslâm’ın peygamberlik anlayışını incelemektedir. Burada İbn Kemmûne’nin tahlilleri veyorumları üzerine bir değerlendirme yapılacaktır. Bu minvalde çalışmamız bir biyografiden ziyade,onun nübüvvet anlayışını değerlendirmekten ibaret olacaktır.