Journals / Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 16
The Impact of Organizational Identification on Work-Life Balance: A Research for Senior Man-agers
- Pages
- 367–390
- DOI
- —
Abstract
The purpose of this study is; to determine the work-life balances and organizational identification levels of mana-gers who are expressed as brainstorms in organizations and therefore are very important to integrate with the goals of the organization; to examine whether there is a meaningful relati-onship between these two organizational factors and to deter-mine the impact level of organizational identification on work-life balance in the case of a significant relationship. As a result of the correlation analysis carried out within the scope of the re-search; it has been found that there is a significant positive cor-relation between work-life balance and organizational identifi-cation. As a result of simple linear regression analysis; it has been determined that the change in organizational identifica-tion accounted for 12.5% of the change in the work-life balance of senior executives, and it was found that the work-life balance caused an increase of 0.809 units per 1 on organizational identi-fication. As a result of difference analysis; there is a meaningful difference according to whether personal development educa-tion is taken or not and it is determined that work-life balance is higher in managers who have received personal development education before.
Özet
Bu çalışmanın amacı; örgütlerde beyin takımı olarak ifade edilen ve bundan dolayı da örgütün hedefleriyle bütünleşmesi oldukça önemli olan yöneticilerin iş-yaşam dengeleri ve örgüt-sel özdeşleşme düzeylerini saptamak, bu iki örgütsel faktör ara-sında anlamlı bir ilişki olup olmadığını incelemek ve anlamlı bir ilişkinin varlığı durumunda örgütle özdeşleşmenin iş-yaşam dengesine etki düzeyini belirlemektir. Araştırma kapsamında gerçekleştirilen korelasyon analizi sonucunda; iş-yaşam dengesi ile örgütsel özdeşleşme arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki saptanmış, basit doğrusal regresyon analizi sonucunda; üst dü-zey yöneticilerin iş-yaşam dengesindeki değişimin %12,5’ini örgütsel özdeşleşmedeki değişimin açıkladığı belirlenmiş ve iş-yaşam dengesinin örgütsel özdeşleşme üzerinde 1 birime karşı-lık 0.809 birimlik bir artışa neden olduğu saptanmıştır. Farklılık analizleri sonucunda ise; üst düzey yöneticilerin iş-yaşam den-gesinin kişisel gelişim eğitimi alınıp alınmamasına göre anlamlı bir farklılık gösterdiği ve daha önce kişisel gelişim eğitimi alan yöneticilerde iş-yaşam dengesinin daha yüksek olduğu sap-tanmıştır.