THE THEME OF SOCIETY IN AL-FÂRÂBÎ’S PHILOSOPHY

Abstract

The Second Teacher Abu Nasr al-Fârâbî (872-951) attaches a special importance to the theme of society in his philosophy. It can be said that the Islamic philosopher Fârâbî is a theoretician of society as can be understood from his works. Namely; in al-Fârâbî’s philosophy, human and the happiness of human comes at the beginning of everything. Human is a social being by its very nature. Therefore, the happiness of human is directly connected with society. In other words, that social life is obligatory for human is directly related to the happiness of human. Social life, that is, people's living together as a society, constitutes an integral part of human being and happiness. In this work, the researcher aims to treat, understand and make meaning the theme of society, the view to society, the approach to the meaning of society for human beings, society from a typological perspective, etc. in the philosophy of Islamic thinker Fârâbî with the outlines. In this context, when we look at the books of Fârâbî in an integrity, it is understood that Fârâbî tried to reveal a theory of society within the framework of key concepts such as human, happiness, medina (city, society, politics), civilization, community, society, ictimâ (coming together, meeting), ictimâ'ât, ma'mura, need, helping one another, governance, presidency, tribe, ummah, religion, mille, etc.

Özet

Muallim-i Sânî Ebû Nasr el-Fârâbî (872-951), felsefesinde toplum konusuna ayrı birönem verir. Eserlerinden de anlaşılabileceği gibi, onun bir toplum teorisyeni olduğusöylenebilir. Zira onun felsefesinde insan ve insanın mutluluğu her şeyin başında gelir. İnsan,tabiatı gereği toplumsal bir varlıktır. Bundan dolayı insanın mutluluğu doğrudan toplum ileilgilidir. Başka bir ifadeyle toplum hayatının insan için zorunlu olması, insanın mutluluğukonusuyla doğrudan bağlantılıdır. Bu çalışmada araştırmacı, İslam düşünürü Fârâbî’ninfelsefesi içinde toplum temasını, topluma bakışını, insan için toplumun anlamına dairyaklaşımını, toplumu tipolojik açıdan ele alışını vd. ana hatlarıyla ele almayı, anlamayı veanlamlandırmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda Fârâbî’nin kitaplarına bir bütünlük içindebakıldığında, onun, insan, mutluluk, medîne, medeniyet, cemaat, ictimâ’, ictimâ’ât, ma’mûra,ihtiyaç, teâvun, riyaset, kavm, ümmet, din ve mille gibi temel kavramlar çerçevesinde birtoplum teorisi ortaya koyduğu görülür.