Journals / Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi / 2001 / Cilt: 41 - Sayı: 3
Diabetic retinopathy in patients undergoing hemodialysis
- Pages
- 100–102
- DOI
- —
Abstract
Purpose: To evaluate the visual prognosis and posterior segment findings in patients undergoing hemodialysis due to diabetic nephropathy. Methods: 32 eyes of 16 patients who undenwent hemodi-alysis due to end stage renal insufficiency related to diabetes and were followed-up in our clinic between January 1996-March 2001, were analyzed retrospectively. Visual acuity and posterior segment findings during the follow-up period were collected from patients'medical records. Results: Mean follow-up period was 6,1(2,9 months. The mean age of the patients of whom 10 were female and 6 were male, was 56(8,4 years and all of them were affected bilaterally The duration of diabetes was between 10-19 years in 10 patients, between 20-29 years in 4 patients and more than 30 years in 2 patients. Initial visual acuity was 1/10 and/or less in 14 eyes, between 1/10-5/10 in 6 eyes and 5/10 and/or more in 12 eyes. Proliferative diabetic retinopathy was detected in all eyes at presentation There were vitreus haemorrhage in 10 eyes (% 31,3), and clinically significant macular edema in 2 eyes (%6,3). Among 22 eyes (% 68,8) who undenwent panretinal photocoagulation, retinal neovascularization (NVE) regressed in 8 eyes (% 36,4) and optic disc neovascularization (NVD) regressed in 2 eyes (%9,1). There was no regression in macular edema in 2 eyes after grid laser photocoagulation. Among 10 eyes with vitreus haemorrhage, hemorrhage disappeared in 2 eyes at the third month and in another 2 eyes at one year. The final visual acuity was found to be similar with the initial visu-al acuity in all eyes. Conclusion: The progression of diabetic retinopathy in patients undergoing hemodialysis due to diabetic nephropathy was found to be grave and its response to treatment was not good.
Özet
Amaç: Diyabetik nefropati nedeniyle hemodiyalize giren hastalarda arka segment bulgularını ve görsel prognozu değerlendirmek Gereç ve Yöntem: Ocak 1996-Mayıs 2001 tarihleri arasında diyabete bağlı son evre böbrek yetmezliği nedeniyle hemodiyalize giren ve kliniğimizde takip edilen 16 hastanın 32 gözü retrospektif olarak incelendi. Hastaların dosyalarından takip süreleri boyunca görme keskinlikleri ve fundus muayene bulguları elde edildi. Bulgular: Ortalama takip süresi 6,1(2,9 ay idi. 10'u kadın ve 6'sı erkek olan hastaların yaş ortalaması 56(8,4 yıl olup hepsinde tutulum bilateraldi. Diyabet süreleri 10 hastada 10-19 yıl, 4 hastada 20-29 yıl ve 2 hastada 30 yılın üzerinde idi. Başlangıç görme keskinliği 14 gözde 1/10 ve altında, 6 gözde 1/10 ile 5/10 arasında ve 12 gözde 5/10 ve üzerinde idi. Bütün gözlerde ilk muayenede proliferatif diyabetik retinopati saptandı. 10 gözde (%31,3) vitreus hemorajisi, 2 gözde (%6,3) klinik anlamlı maküla ödemi vardı. Panretinal fotokoagülasyon yapılan 22 (%68,8) gözün 8'inde (%36,4) retina neovaskularizasyonunda (NVE) gerileme, 2'sinde (%9,1) optik disk neovaskula-rizasyonunda (NVD) gerileme gözlendi. Grid laser fotokoagülasyon yapılan 2 gözde maküla ödeminde gerileme olmadı. Vtireus hemorajisi olan 10 gözün 2'sinde üçüncü ayda ve 2'sinde birinci yılda hemoraji kayboldu. Son görme keskinliği bütün gözlerde ilk görme keskinliği ile aynı seviyede kaldı. Sonuç: Diyabetik nefropati nedeniyle hemodiyalize giren hastalarda diyabetik retinopatinin ağır seyrettiği ve tedaviye cevabın iyi olmadığı görüldü.