Journals / Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi / 2002 / Cilt: 42 - Sayı: 4
The relationship of hyperhomocysteinemia with other atherogenic risk factors at chronic hemodialysis patients and the correlation between clinical and noninvasive diagnostic methods for the diagnisis of coronary artery disease
- Pages
- 4–11
- DOI
- —
Abstract
At chronic hemodialysis patients hyperhomocysteinemia has been studied as new risk factor for vascular diseases acting independently or interfering with other. This study was performed with 6 famele (at average age of 44±6,78) and 10 male (at average age of 39,7±7,55) patients who were under chronic hemodialysis medication for 2-3 times a week for averagely 4,84±2,95 years ( the shortest 1- the longest 11 years) and 6 of the overall patients were clinically considered to have coronary artery disease. All the 16 cases were searched for: 1 (-the status of homocysteine and its relation with other risk factors, 2°-the distribution of risk factors and the correlation of clinical and noninvasive diagnostic methods at clinically (+) or (-) cases. The most common risk factors were found to be as secondary hyperparathyroidism (%93,75), left ventricle hypertrophy (%81,25), smoking (%75), hypertension (%62,5) and hyperhomocysteinemia (%50). Homocysteine values before and after hemodialysis (17,52±7,13 (mol/L and 11,15±4,93 respectively) were statistically meaningful. These values were significantly higher than the average homocysteine level (8,6±1,61) of the control group. The distribution of risk factors at clinically (+) and (-) cases was the same and clinical suggestion was not corelated with noninvasive diagnostic methods.
Özet
Kronik hemodiyaliz hastalarında, bağımsız olarak veya diğerleri ile etkileşen yeni bir vasküler hastalık risk faktörü hiperhomosisteinemi çalışıldı. 6'sı klinik olarak koroner arter hastalığı düşünülen olmak üzere, ortalama 4,84±2,95 yıldır (en kısa 1-en uzun 11 yıl) haftada 2-3 kez kronik hemodiyaliz tedavisi gören 6'sı kadın (yaş ortalaması 44±6,78), 10'u erkek (yaş ortalaması 39,7+7,55) toplam 16 olguda: 1°-homosistein durumu ve homosisteinin diğer risk faktörleri ile olası ilişkisi, 2°- klinik (+) olan olgularla (-) olan olgular risk faktörleri dağılımı ve klinik ile noninvaziv tanı yöntemlerinin korelasyonu yönünden irdelendi. En sık olarak sekonder hiperparatiroidi (%93,75), sol ventrikül hipertrofisi (%81,25), sigara (%75), hipertansiyon (%62,5), ve hiperhomosisteinemi (%50) saptandı. Hemodiyaliz giriş ve çıkış ortalama homosistein düzeyleri (17,52±7,13umol/L ve 11,15±4,93umol/L) arasındaki fark istatistik! olarak anlamlı idi. Hem giriş hem de çıkış değerleri kontrol grubu ortalama homosistein düzeyinden (8,6±1,61umol/L) anlamlı olarak yüksekti. Klinik (+) ve (-) olan olguların risk faktörleri dağılımı farksızdı, klinik ile noninvaziv tanı yöntemleri arasında uyum saptanmadı.