Diz ekleminde osteokondritis dissekansın değerlendirilmesinde manyetik rezonans görüntüleme ve artroskopi karşılaştırılması

Hanife ÖZDEMİR, Ayşegül CANSU, Yeşim KARAGÖZ, İhsan KURU, Levent BAYRAKTAR, Hande YARDIMCI

Abstract

malnourished subchondral bone detaching gradually from the normal osseous tissue together with the overlying cartilage is most frequently encountered in knee as well as most other joints. Its management and prognosis depend on the stability of the lesion and condition of the overlying cartilage. In our study, 23 knees of 23 patients prediagnosed as osteochondritis dissekans with clinical and conventional radiological methods was examined by magnetic resonance imaging (MRI) and results verified with arthroscopy. When staging with MRI; if there is a cartilage cleft accompanying lineer hyperintensity between the fragment and the neigbouring bone in T2W images, OCD lesion is considered nonstabile. As a result specificity was estimated to be 82.6% and sensitivity 90.4%.

Özet

Beslenmesi bozulmuş subkondral kemiğin, üzerindeki kıkırdak doku ile birlikte normal dokudan zaman içinde ayrılması olarak tanımlanan osteokondritis dis-sekans, birçok eklemde izlenmesine rağmen en sık diz ekleminde görülür. OKD'nin tedavisi ve prognozu lezyonun stabilitesine ve lezyonun üzerini örten ek¬lem kıkırdağının durumuna bağımlıdır. Çalışmamızda klinik ve rutin radyolojik yöntemler ile osteokondritis dissekans ön tanısı konmuş 23 olgunun 23 diz eklemi MRG ile değerlendirildi ve artroskopi sonuçları ile verifikasyon yapıldı. MRG ile evrelendirmede OKD lezyonları T2 ağırlıklı incelemelerde fragman ile komşu kemik arasındaki lineer hiperintens hatta kıkırdakta yarık eşlik ettiği zaman "nonstabil" olarak değerlendirildi. Sonuç olarak doğruluk %82.6, duyarlılık %90.4 olarak saptandı.