Assessments of physicians regarding specialization of family physicians in Van province

Van ilinde çalışan pratisyen hekimlerin aile hekimliği uzmanlığına ilişkin değerlendirmeleri

Abstract

Objective: The aim of study was define the assessments of physicians regarding specialization of family physicians in Van Province Study Design: A descriptive cross-sectional survey was accomplished from 1 May 1999 to 31 December 20001. Fifty seven physicians working in Van Province were included in the study. Prepared survey was accomplished during face to face interview. Descriptive statistical analyses were performed with the SPSS 9.0 software. Results: Of the 119 physicians included in the study, 56.14% were working in a Primary health Care Center, 22.81% were working in a hospital, 7.01% were working in a Mother and Child Care Center, 3.51% were working in an Emergency Unit and 10.53% were working in other health units. The reasons of need for specialization were feeling insufficient towards patients in 19.3% of the cases, having prestige in 38.6% of the cases and having economical benefit in 47.36% of the cases. The proportion of physicians who believe that primary care specialization is necessary was 80.70% and 78.95 of them stated that they want to attend a primary care specialization education program. The proportion of physicians suffering from bad management and professional dissatisfaction were 33.33% and 54.39% respectively. Conclusion: According to study results physicians working in this region facing with serious problems including professional dissatisfaction and bad management. The high proportion of physicians expectation regarding primary care specialization should be addressed promptly.

Özet

Amaç: Bu araştırma Van ilinde çalışan pratisyen hekimlerin uzmanlık eğitimine ilişkin değerlendirmelerini saptamak amacıyla gerçekleştirildi. Yöntem ve Gereçler: Bu araştırma Mayıs 1999 ile Aralık 2001 tarihleri arasında gerçekleştirilen tanımlayıcı ve kesitsel bir anket çalışmasıdır. Van ilinde çalışan 57 pratisyen hekim bu çalışmaya dahil edilerek hazırlanan anket yüz yüze görüşülerek uygulandı. Hekimlerden elde edilen veriler SPSS 9.0 programına girilerek tanımlayıcı istatistiksel analizler gerçekleştirildi. Bulgular: Hekimlerin %56.14'ü sağlık ocağında, %22.81'i hastanede, %7.01'i AÇSAP merkezinde, %3.51'i acil serviste, %10.53'ü diğer birimlerde görev yapmaktadır. Hekimlerin %19.30'u kendini yetersiz hissettiği için, %38.60'ı prestij sağlayacağı için, %47.36'sı ise ekonomik yarar sağlayacağı için uzmanlaşmayı istediğini belirtmiştir. Ankete cevap veren hekimlerin %80.70'i birinci basamakta uzmanlaşmanın gerekli olduğunu ifade ederken, % 78.95'i böyle bir eğitime katılmak istediğini belirtmiştir. Hekimlerin %54.39'u mesleki doyumsuzluktan, %33.33'ü de kötü yönetimden olumsuz etkilendiğini ifade etmiştir. Sonuç: Araştırma sonuçlar bu bölgede çalışan pratisyen hekimlerin mesleki doyumsuzluk ve kötü yönetim gibi ciddi sorunlarla yüz yüze olduklarını ortaya koymuştur. Hekimlerde yüksek oranda ortaya çıkan birinci basamakta uzmanlık eğitimi alma isteği ivedi olarak dikkate alınmalıdır.