Comparation of open and percutaneous release methods in treatment of trigger digits

Tetik parmak tedavisinde açık ve perkütan gevşetme yöntemlerinin karşılaştırılması

Sever ÇAĞLAR, Ender ALAGÖZ, Ozan BEYTEMUR, Mehmet Akif GÜLEÇ, Kahraman DEMİRYONTAR

Abstract

Aim: Patients who do not benefit from steroidinjection, and undergoing open or percutaneousA1 pulley release were evaluated retrospectivelyfort the frequency of complications, recurrencerates, and achievement levels. Methods: 48 fingers of 45 patients whom open A1pulley release were performed, and 35 fingers of34 patients whom percutaneus A1 pulley releasewere performed were included the study. 54patient were female, and 25 were male. Steroidinjection performed the patients whom findingswere persisted longer than 3 months. After 3 monthfollow-ups of injection if symptoms were ongoingA1 pulley release were planned. According topatient preference open or percutaneous releasewere performed. All operations were done withlocal anesthesia. Patients were controlled forlocal infection, pain, swelling, digital nerve orflexor tendon damage, inadequate release, andrecurrence after operation.Results: There was no evidence of local infection,digital nerve damage or flexor tendon damage inboth groups. Recurrence was observed in onepatient in both groups. Inadequate release wasobserved in 3 patients in percutaneous releasegroup. The success rate was 97.8% in openrelease group, and 88.2% in percutaneous releasegroup. Pain and swelling observed at 14th dayvisit was significantly more in open release group.As a result when performed by determining theanatomical landmarks correctly, satisfactoryresults that are comperable with open A1pulley release can be achived by percutaneoustechnique. Patients may be exposed to less localcomplications in early period and return to workearlier by the percutaneous technique.

Özet

Amaç: Steroid enjeksiyonundan fayda görmeyenve açık veya perkütan A1 pulley gevşetmesiyapılan hastalar, tedavi komplikasyonlarının sıklığı,nüks oranları ve başarı düzeyleri açısından geriyedönük olarak incelendi. Yöntemler: Açık A1 pulley gevşetmesi yapılan 45hastanın 48 parmağı ve perkütan gevşetme yapılan34 hastanın 35 parmağı çalışmaya dahil edildi.Hastalardan 54ü bayan, 25i erkekti. Bulguları3 aydan uzun süredir mevcut olan hastalara,öncelikle steroid enjeksiyonu yapıldı. 3 ay sonrakikontrollerinde şikayetleri devam eden hastalaraA1 pulley gevşetmesi planlandı. Açık ve perkütangevşetme teknikleri anlatıldı ve hasta tercihinegöre bu iki yöntemden birisi uygulandı. Tümişlemler lokal anestezi altında yapıldı. Operasyonsonrası hastalar lokal enfeksiyon, ağrı, şişlik, dijitalsinir veya fleksör tendon hasarı, yetersiz gevşetmeve nüks gibi komplikasyonlar açısından kontroledildiler. Sonuçlar: Her iki gruptaki hastalarda da lokalenfeksiyon, dijital sinir hasarı veya fleksör tendonhasarı bulgularına rastlanmadı. Her iki gruptan dabirer hastada nüks görüldü. Perkütan gevşetmeuygulanan 3 hastada da yetersiz gevşetme tespitedildi. Başarı oranı açık gevşetme yapılanlarda%97,8, perkütan gevşetme yapılanlarda %88,2olarak saptandı. Ameliyat bölgesindeki ağrı ve şişlikler değerlendirildiğinde 14. günde açıkgevşetme uygulanan grupta bulguların anlamlı birşekilde daha fazla olduğu görüldü.Sonuç olarak anatomik işaretler doğru olarakbelirlenerek uygulandığında, perkütan A1 pulleygevşetmesiyle, açık gevşetme ile karşılaştırılabilirsonuçlar elde edilebilmektedir. Hastalar erkendönemde daha az lokal komplikasyonlara maruzkalmakta ve işe dönüşleri daha hızlı olabilmektedir.