The world of dentistry: a hospital ethnography in Mersin

Abstract

The main purpose of this study is to reveal the social and patriarchal patterns embedded in the world of dentistry. This ethnographic study is based on data collected through interviews with both female and male dentists working for a stale hospital or an Oral and Dental Health Center (ODHC) in Mersin. This study includes these dentists' narratives on the social character of dentistry, spatial organizations, and working conditions. The research findings, namely narratives of the dentists, indicate that dentistry as a profession does not only consist of treatments such as tooth extraction, filling, or root canal therapy. On the contrary, dentistry is a profession shaped by social relations or patriarchal patterns and hence a profession performed accordingly. These patterns are reproduced and maintained strongly in gender relations, labour forms, spatial divisions of labour, and specialization areas in dentistry. In other words, it is possible to see the roots of patriarchal patterns in many factors that lead to the view of dentistry as a male-dominated profession and to the labour division among dentists, dental assistants, and dental mechanics. These patterns also construct spatial divisions of labour such as state hospital settings, private dental clinics and specialization areas such as oral and maxillofacial surgery, and pedodontics in dentistry.

Özet

Bu çalışmanın temel amacı diş hekimliği dünyasında gömülü bulunan toplumsal vc ataerkil örüntiileri açığa çıkarmaktır. Bu etnugrafik çalışmanın verileri, Mersin'de devlete bağlı bir Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'ııde (ADSM) çalışan kadın ve erkek diş hekimleri ile gerçekleştirdiğimiz görüşmelere dayanmaktadır. Bu çalışma, onların diş hekimliğinin toplumsal karakteri, mekânsal örgütlenişi ve çalışma koşullan ile ilgili anlatılarını ihtiva etmektedir. Alandan elde ettiğimiz verilere-diş hekimlerinin anlatılarına göre, diş hekimliği mesleği sadece diş çekmek, dolgu ve kanal tedavisinden vb. iharet değildir. Aksine, diş hekimliği toplumsal ilişkilere yahut ataerkil örüntülere göre biçimlenen ve İcra edilen bir meslektir. Bu örüntüler, diş hekimüğin-deki cinsiyet ilişkileri, emek biçimleri, mekânsal işbölümleri ve uzmanlık alanlannda güçlü bir biçimde üretilir ve sürdürülür. Bir başka deyişle, diş hekimliğinin erkek egemen bir meslek olarak algılanmasına, diş hekimleri, yardımcılar, diş teknisyenleri arasındaki işbölümüne yol açan birçok etmende ataerkil ürüntiilcrin köklerini görmek mümkündür. Bu öriintüler. diş hekimliğindeki kamu hastaneleri, muayenehaneler gibi mekânsal işbölümleriıu, ağız ve çene cerrahisi, çocuk diş hekimliği gibi uzmanlık alanlarını da yapılandırır.