Tetracyclines and their non-antimicrobial properties, a new approach to their use in periodontal treatment

Tetrasikinler ve anti-kollagenaz özellikleri, periodontal tedavide kullanımlarına yeni bir yaklaşım

Abstract

The use of antibiotics adjunctive to mechanical periodontal therapy became important since the development of the concept that, periodontal disease is an infection of periodontium, because there is bacterial etiology and host response, and that mechanical treatment alone is not sufficient, towards the end of 20'th century. Tetracyclines are wide spectrum antibiotics which strongly effect microorganisms. Recent research has shown surprisingnon-antimicrobial properties of tetracyclines in addition to their antimicrobial effects, such as increasing collagen synthesis and decreasing collagen breakdown by acting as an anti-collagenase. Previously, these drugs had been used in the treatment of early onset agressive periodontitis, because of its strong effect on Actinobacillus Actinomycetemcomitans and because of the highest levels of the drug in gingival crevicular fluid. However, they also received attention towards the end of 1980's, because of theirnon-antimicrobial properties, and became to be utilized adjunctive tonon-surgical treatment of chronic periodontitis.

Özet

Periodontal hastalığın enfeksiyöz karakteri nedeniyle, tek başına mekanik tedavinin hastalık kontrolünde yetersiz kaldığı kavramından hareketle, 20. yy sonlarına doğru mekanik tedaviye ek olarak antimikrobiyal destek amacıyla özellikle antibiyotiklerin kullanımı önem kazanmıştır. Tetrasiklinler mikroorganizmalar üzerinde büyük oranda etkili geniş spektrumlu antibiyotiklerdir. Son yıllarda yapılan araştırmalarda, tetrasiklinlerin antimikrobiyal özelliklerinin dışında kollagen yapımını artıran ve kollagenaz enzimini inhibe ederek kollagen yıkımını azaltan antikollagenaz, antimikrobiyal-olmayan etkilerinin de olduğu saptanmıştır. Daha önceleri özellikle erken başlayan şiddetli periodontitis tiplerinde baskın olan Actionobacillus actionomycetemcomitans üzerinde etkin olması ve/ veya dişeti oluğu sıvısında en yüksek düzeyde bulunması gibi özellikleri nedeniyle periodontal tedavide antimikrobiyal amaçla kullanılan bu antibiyotikler, 1980'li yılların ikinci yarısından itibaren antimikrobial olmayan özellikleri nedeniyle de ön plana çıkmış, kronik periodontitisin cerrahi olmayan tedavisine ek olarak kullanımı gündeme gelmiş, kimyasal yapısı değiştirilerek özel tetrasiklin preparatları üretilmiş ve giderek bu uygulama yaygınlaşmaya başlamıştır.