Evaluation of stomathognathic system in orthognathic treatment patients with class III malocclusion

Ortognatik tedavi gören sınıf III bireylerde stomatognatik sistemin incelenmesi

Abstract

Introduction: It is not clear how stomathognathic system functions change after orthognathic treatment of patients with mandibular prognathism. Aim: Our aim was to determine the changes of stomathognathic system functions in patients with Class III malocclusion treated with mandibular setback surgery. Subjects and Method: Our study consisted of 15 patients who had BSSO with or without Le Fort I surgery. Kinesiographic electrovibratography, electromyography and electrognathography records taken before surgery (T1), 1 month after surgery (T2) and 6 months after surgery (T3) were used to evaluate the changes in stomathognathic system functions. Statistical analysis was carried out using One-way repeated measures design, Friedman analysis and Wilcoxon analysis with Bonferroni correction. Results: Maximum vertical mouth opening and freeway space decreased from T1 to T2 and increased From T2 to T3. The changes in these parameters between T1 and T2 was not statistically significant (p >0.05). Conclusion: The changes in stomathognathic system functions of patients undergoing orthognathic treatment, which are thought to take place due to intemaxillary fixation, turn back to normal 6 months after surgery.

Özet

Giriş: Mandibuler prognasi hastalarının ortognatik tedavisinin ardından stomatognatik sistem fonksiyonlarında meydana gelen değişiklikler henüz tam olarak aydınlatılmamıştır. Amaç: Amacımız; mandibuler setback uygulanan Sınıf III bireylerde stomatognatik sistemde meydana gelen değişikliklerin belirlenmesidir. Bireyler ve Yöntem: Araştırmamızda Le Fort I cerrahisiyle birlikte veya tek başına BSSO uygulanmış 15 olguda cerrahiden hemen önce (T1), cerrahiden 1 ay sonra (T2), ve cerrahiden 6 ay sonra (T3) alınan kinesiografik elektrovibratografi, elektromyografi ve elektrognatografi kayıtları üzerinde stomatognatik sistemdeki değişiklikler araştırılmıştır. İstatistiksel analiz Tek Yönlü Tekrarlayan Ölçümler Dizaynı, Friedman Analizi ve Bonferroni düzeltimli Wilcoxon analizi kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Maksimum vertikal ağız açılımı T1’den T2’ye azalmış, T2’den T3’e artmıştır. Bu parametrelerde T1’den T2’ye ise anlamlı bir değişiklik görülmemiştir (p >0.05). Sonuç: Ortognatik tedavi gören bireylerde, cerrahiden hemen sonra stomatognatik sistemde meydana gelen ve intermaksiller fiksasyona bağlı olduğu düşünülen değişiklikler, cerrahiden 6 ay sonra tekrar başlangıç değerlerine dönme eğilimindedir.