One year clinical evaluation of different adhesive systems used in the restoration of non-carious cervical lesions

Farklı adeziv sistemlerle çürüksüz servikal lezyonlara uygulanan restorasyonların bir yıllık klinik değerlendirilmesi

Abstract

Aim: The aim of this study was to evaluate the oneyear clinical performance of cervical restorations using etch-and-rinse and self-etch adhesive systems. Subject and methods: Twenty-four patients with at least 2 pairs of cervical lesions participated in this study. A total of 123 cervical lesions were restored (62 with a two-step etch-and-rinse adhesive, Solobond M; 61 with a one-step self-etch adhesive, Futura Bond NR). A nanohybrid composite, Grandio was used as a restorative material for both adhesive systems. All restorations were placed by one dentist. The restorations were clinically evaluated by two examiners at baseline, 6, and 12 months using modified USPHS criteria. The data were statistically analyzed using the Chi-square test. Results: All patients attended the 12-month recall and all restorations were evaluated. At 6 months, the retention rate for etch-and-rinse adhesive, Solobond M was 82.3% and 75.4% for self-etch adhesive, Futura Bond NR. The retention rates at 12 months were 94,1% for Solobond M and 82.6% for Futura Bond NR. There were no statistically significant differences in retention rates among the adhesive systems after 6 or 12 months (p>0,05). For marginal discoloration, marginal adaptation and color match, no statistically significant differences were found between adhesive systems (p>0.05). No secondary caries was detected in association with any restorations and no postoperative sensitivity was observed. Conclusion: No difference was observed between the clinical performance of the restorations that were placed using etch-and-rinse and self-etch adhesive.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı iki aşamalı etch-andrinse ve tek aşamalı self-etch adeziv sistemler kullanılarak çürüksüz servikal lezyonlara uygulanan restorasyonların bir yıllık klinik değerlendirilmesidir. Bireyler ve yöntem: Bu çalışmada ağzında en az iki adet çürüksüz servikal lezyonu bulunan 24 birey araştırma kapsamına alındı. Toplam 123 adet çürüksüz servikal lezyonun 62’si etch-and rinse adeziv olan Solobond M, 61’i ise self-etch adeziv sistem olan Futura Bond NR uygulanarak restore edildi. Lezyonların restorasyonunda nanohibrit kompozit olan Grandio kullanıldı. Tüm restorasyonlar tek bir hekim tarafından uygulandı ve farklı iki hekim tarafından başlangıçta, 6. ay ve 12. ay sonunda modifiye USPHS kriterleri kullanılarak değerlendirildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Tüm hastalar 12. ayın sonunda kontrole gelerek, restorasyonların hepsi değerlendirildi. Solobond M uygulanarak yapılan restorasyonların 6.aydaki retansiyon oranı %82,3 iken, Futura Bond NR grubunda bu oran % 75,4 olarak saptandı. 12. ayın sonunda ise bu değer Solobond M grubunda % 94,1, Futura Bond NR’da ise % 82,6 olarak belirlendi. Her iki grubun retansiyon oranları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamsız bulundu(p>0,05). Farklı adeziv sistemler uygulanarak yapılan restorasyonlar arasında kenar renklenmesi, kenar uyumu ve renk uyumu kriterlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı(p>0,05). Restorasyonların hiçbirinde sekonder çürük oluşumu gözlenmedi ve postoperatif duyarlılığa rastlanılmadı. Sonuç: Etch-and-rinse ve self-etch adeziv sistemler uygulanarak yapılan servikal restorasyonların 1 yıllık klinik performansları arasında fark gözlenmemiştir.