Journals / Gülhane Askeri Tıp Akademisi Bülteni / 1998 / Cilt: 40 - Sayı: 2
İnfluence of immunotherapy to nasal mucosa in allergic rhinitis
- Pages
- 153–162
- DOI
- —
Abstract
Despite the varied immunologie changes occurring after allergen immunotherapy, the precise mechanism, or mechanisms responsible for clinical effectiveness have not been determined. Postulated immunomodulatory mechanisms include : decrease in cellular responsiveness, production of blocking antibody, reduction in the number of mast cells, activation of T cell suppresser mechanism, etc. In this study, we investigated }he changes of nasal symptoms, IgG, IgM, IgA, IgE, complement levels ($C_3$, $C_4$), IgG sub-classes and nasal mucosa (obtained by biopsy and evaluated by light and transmission electron microscopy) during one-year allergen immunotherapy. Nineteen subjects with perennial allergic rhinitis (house dust mites' sensitivity) and 10 subjects as a control group constituted to determine the nasal biopsy differences between these two groups. In addition, symptom scores were determined at the first visit, the 3rd, 6th, 9th and 12th month of immunotherapy. Nasal symptom scores reduced in the 3rd month of immunotherapy significantly, and disappeared in the 6th month (p 0.05), except lgG4/G1 ratio (p < 0.05). Nasal biopsy findings, epithelial loss (just like bronchial asthma), inflammation, thickening of basal membrane and fibrosis improved after one year therapy (p < 0.05). The numbers of mast cells were also significantly reduced with immunotherapy (p < 0.001). It was also found a significant relationship between epithelial loss and mast cell number with symptom score (p < 0.001). The results suggest that the improvement of nasal epithelial cells and the reduction in a mast cell number at the nasal mucosa may be one of the mechanisms that could explain the improvement of nasal allergic symptoms by immunotherapy.
Özet
Allerjen immünoterapisi sonrasında ortaya çıkan çeşitli immünolojik değişikliklere rağmen, olayın kesin oluş mekanizması veya klinik etkinliği oluşturan mekanizması hala tam olarak saptanamamıştır. Öne sürülen mekanizmalardan bazıları hücresel yanıtta azalma, blokan antikor oluşumu, mast hücre sayısında azalma, supresör T lenfosit aktivasyonudur. Bu çalışmada, bir yıl süreyle uygulanan allerjen immünoterapisi süresi içinde ortaya çıkan nazal semptomlar, total IgG, A, M, E, IgG subgrupları ve kompleman ($C_3$, $C_4$j düzeylerindeki değişiklikler ile nazal biyopsideki farklılıklar incelenmiştir. "Mite" (ev tozu akarı) duyarlılığı olan perennial allerjik rinitli 19 hastayla 10 kişilik kontrol grubu nazal biyopsideki farklılıklar açısından ışık ve elektron mikroskobisi ile değerlendirilmiştir. Bunun yanında tedavinin başlangıcında, 3., 6., 9., ve 12. aylarında hastaların nazal semptom skorlarına bakılmıştır. 3. aydan itibaren semptom skorlarının belirgin şekilde azaldığı, 6. aydan itibaren kaybolduğu saptanmıştır (p 0.05) (lgG4 / G1 oranı hariç (p < 0.05), epitel kaybı (bronşial astmada olduğu gibi), inflamasyon, bazal membran kalınlaşması ve fibrozisin düzeldiği gözlen-miştir (p < 0.05). Aynı şekilde mast hücre sayısı da belirgin azalmıştır (p < 0.001). Epitel harabiyeti ve mast hücre sayısı ile semptom skorları arasında da anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p < 0.001).Bu sonuçlar, mast hücre sayısındaki azalma ve nazal epitelyal hücrelerdeki düzelmenin, immünoterapinin nazal allerjik semptomları ortadan kaldırmada rol oynayan mekanizmalarından biri olabileceğini düşündürmektedir.