Journals / Gülhane Askeri Tıp Akademisi Bülteni / 1998 / Cilt: 40 - Sayı: 1

The efficacy of topical tissue plasminogen activators to prevent postoperative intraabdominal adhesions

Ameliyat sonrası batın içi yapışıklıkların önlenmesinde topikal doku plazminojen aktivatörlerinin etkisi

Pages
70–75
DOI
—

Abstract

In this experimental study, the efficacy of tissue plasminogen activators (TPA) heve been investigated in order to prevent postoperative intraabdominal adhesions. TPA release by endotelium cells and reduces in peritonite, because it's deficiency can increase adhesion. 46 rats in two groups, each 23 rats, were included in this study. After the midline laparotomy incisions, caecal penetration, visceral and peritoneal injury were performed in all rats. TPA were given topically before the abdominal closure in Group B (Study Group) and % 09 NaCI was given in Group A (Control Group). All rats were sacrified on 14tn postoperative day and adhesions were scored macroscopically. The highest adhesion score, 55 points, was observed in the control group and 13 points were found after TPA administration. Stage-l and II adhesions were observed in TPA Group and stage III and IV adhesions were found in control Group. Excessive inflammatory cells infiltration, capillary congestion, neovascularization and collegenization were observed in histopathologic examination of adhesions. Significant statistical difference was found between two groups (p

Özet

Bu deneysel çalışmada ameliyat sonrası batın içi yapışıklıkların önlenmesi amacıyla doku plazminojen aktivatörlerinin (DPA) etkinliği araştırılmıştır. Plazminojen aktivatörleri endotel hücreleri tarafından salgılanmakta olup peritonit durumunda azalmaktadırlar, dolayısıyla bu faktörün eksikliği adezyon oluşumunu arttırabilmektedir. iki grup halinde yapılan çalışmada toplam 46 adet rat kullanılmış her grup 23 adet rattan oluşturulmuştur. Deneklerin tamamına Laparotomi yapıldıktan sonra çekal travma, peritoneal ve visserai hasar oluşturulmuştur. Karın kapatılmadan önce kontrol grubundaki (Grup A) deneklere batın içine % 0.9 NaCI solüsyonu, çalışma grubundaki (Grup B) deneklerin batın içine doku plazminojen aktivatörü dökülmüştür. Postoperatif 14. günde bütün ratlar sakrifiye edilerek yapışıklıklar makroskopik olarak puanlandırılmış ve histopatolojik değerlendirme yapılmıştır. En yüksek yapışıklık puan toplamı kontrol grubunda 55, DPA uygulanan deneklerde ise 13 olarak tespit edilmiştir. DPA uygulanan deneklerdeki yapışıklıklar genellikle Evre l-ll düzeyinde iken, kontrol grubundaki yapışıklıklar Evre III-IV düzeyinde değerlendirilmiştir. Yapışıklıkların histopatolojik değerlendirilmesinde peritonda yoğun inflamatuar hücre infiltrasyonu, konjesyone kapiller damarlar, neovaskülarizasyon ve kollejenizasyon tespit edilmiştir. Her iki grup arasında istatistiksel fark anlamlı olarak değerlendirilmiştir (p