Evaluation of rutine radiographical necessity according to Ottawa rules in patients with ankle trauma

Ayak bileği travmalı hastalarda rutin grafi gerekliliğinin Ottawa kuralları ile değerlendirilmesi

Sami SÖKÜCÜ, Mehmet COŞKUN, Engin ÇETİNKAYA, Yavuz KABUKÇUOĞLU, Bilal DEMİR, Umut YAVUZ, Merter YALÇINKAYA

Abstract

Aims: The aim of this study is to evaluate the effectiveness of Ottawa ankle rules (OAR) by means of reducing the unneces- sary radiographic examinations demanded in the emergency service patients. Material and method: One hundred and fifty patients who were admitted to the emergency service, between November 2012 and February 2013, due to ankle injury, were included in the study. The demanded radiographical evaluations were decided according to OAR. Lauge-Hansen classification was made to evaluate the trauma mechanism in the patients.The sensitivity, the specificity, positive and negative predictive values of OAR were defined and the feasibility was evaluated. Results: The mean age was 32 (range 16-68) years. Eighty two (55 %) of the patients were male and 68 (45 %) of the patients were female. There were fractures in 38 (25,3) patients. Of these fractures 33 of them were in the malleolar and distal tibial region, whereas 5 of them were in the foot. Six of the fractures were classified as supination-adduction type, 21 of the fractures were supination- external rotation type , 8 of the fractures were pronation-abduction type and 3 of the fractures were pronation-external rotation type.the sensitivity of OAK was found as 94,7 % and specificity was found as 69,6%. The positive predictive value was 51,4 % and the negative predictive value was 97,5 %. Conclusion: Ottawa ankle rules are easy to apply and effective in decision making. Also we suggest that the elimination of the legal issues while the rules are applied may increase the feasibility and usefulness.

Özet

Amaç: Çalışmamızın amacı ayak bileği yaralanmasıyla acil servise başvuran hastalarda gereksiz radyografi istemini azaltma açısından Ottawa ayak bileği kurallarının (OAK) yararlılığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kasım 2012-Şubat 2013 tarihleri arasında acil servisimize ayak bileği travması öyküsü ile başvuran 150 hasta çalışmaya alındı. Hastaların radyografi istemine OAK uygulanarak karar verildi. Kırık saptanan hastaların travma mekanizmasını değerlendirmek amacı ile Lauge-Hansen sınıflaması yapıldı. Ottawa ayak bileği kurallarının duyarlılığı, özgüllüğü, pozitif ve negatif prediktif değerleri saptandı ve kullanılabilirliği değerlendirildi. Sonuçlar: Ortalama yaş 32 (dağılım 16-68 yıl) yıldı. Seksen iki (% 55) hasta erkek ve 68 (% 45) hasta kadındı. Otuz Sekiz (% 25.3) hastada kırık vardı ve bu hastaların 33ü (% 22) malleolar bölge ve distal tibia kırığı iken, beş (% 3.3) hastanın kırığı ayak bölgesindeydi. Lauge-Hansen sınıflamasına göre altı hastanın supinasyon-addüksiyon, 21 hastanın supinasyon-dış rotasyon, sekiz hastanın pronasyon-abdüksiyon ve üç hastanın pronasyon-dış rotasyon yaralanması vardı. OAKnın duyarlılığı % 94.7 ve özgüllüğü % 69.6 bulundu. Pozitif prediktif değer % 51.4 ve negatif prediktif değer % 97,5 bulundu. Çıkarım: Ottawa ayak bileği kuralları uygulanabilirliği kolay ve etkin sonuçlara ulaşılabilen bir karar verme aracıdır. Bunun yanında kurallar uygulanırken, gelişebilecek yasal sorunların elemine edilmesinin kuralların uygulanabilirliğini ve getireceği ayakları artıracağına inanıyoruz.