Effects of hyperuricemia treatment with allopurinol on intraocular pressure, central corneal thickness, nevre fiber layer and visual field

Allopurinol ile hiperürisemi tedavisinin göz içi basıncı, merkezi kornea kalınlığı, sinir lifi tabakası ve görme alanı üzerine etkileri

Remzi KARADAĞ, Bahri AYDIN, Mehmet KANBAY, İbrahim HEPSEN, Mustafa DURMUŞ, Ramazan YAĞCI, Mesut ERDURMUŞ

Abstract

Purpose: To investigate the effects of lowering serum uric acid levels of hyperuricemia patients with allopurinol on ocular parameters associated with glaucoma. Materials and Methods: 33 patients with hyperuricemia were assigned to oral allopurinol treatment for 3 months. Before the treatment with allopurinol and at the end of 3rd month of the treatment, all the patients underwent blood uric acid determination and intraocular pressure measurement with Goldman applanation tonometry, visual field examination, mean retinal nerve fiber layer thickness and central corneal thickness measurements. Results: Mean uric acid level decreased to 5.27±1.58 mg/dl from pretreatment value of 7.60±0.53 mg/dl with allopurinol therapy at the end of 3rd month (p0.05). Only pattern standard deviation value significantly decreased (p=0.02). However, with Pearson’s correlation test, there was no correlation between change of uric acid levels and other measured parameters. Conclusion: Decreasing plasma uric acid concentrations with allopurinol therapy in hyperuricemic patients did not have significant effects on IOP, visual field, nerve fiber layer and central corneal thickness in a short term basis. Role of hyperuricemia in glaucoma pathogenesis seems to be controversial.

Özet

Amaç: Hiperürisemili hastalarda serum ürik asit seviyesinin düşürülmesinin glokomla ilişkili parametrelere olan etkisini incelemek. Gereç ve Yöntem: Hiperürisemili 33 hastaya 3 ay süreyle oral allopurinol tedavisi uygulandı. Allopurinol ile tedaviye başlamadan ve tedavinin 3. ayının sonunda bütün hastalarda serum ürik asit seviyesi tespiti, Goldman aplanasyon tonometrisi ile göz içi basıncı ölçümü, görme alanı incelemesi, sinir lifi kalınlığı analizi ve merkezi kornea kalınlığı ölçümü yapıldı. Bulgular: Ortalama serum ürik asit seviyesi, tedavi öncesi 7.60±0.53 mg/dl değerinden allopurinol tedavisi sonrası 5.27±1.58 mg/dl değerine düştü (p0,05). Yalnızca pattern standart sapma değeri anlamlı olarak düşüktü (p=0,02). Ancak Pearson korelasyon analizi ile urik asit seviyesi değişimi ile diğer ölçülen parametreler arası korelasyon tespit edilemedi. Sonuç: Hiperürisemi hastalarında, allopurinol tedavisi ile plazma ürik asit seviyelerinin düşürülmesinin göz içi basıncı, görme alanı, sinir lifi kalınlığı ve merkezi kornea kalınlığı üzerinde kısa dönemde etkisi yoktur. Glokom patogenezinde, hiperüriseminin rolü şüphelidir.