Drought Tolerance of Some Wine Grape Cultivars Under In Vitro Conditions

In Vitro Koşulları Altında Bazı Şaraplık Üzüm Çeşitlerinin Kuraklığa Toleransı

Abstract

This study was conducted to determine the drought tolerance of 6 different economically importantwine grape cultivars (‘Sultani Seedless’, ‘Çalkarası’, ‘Emir’, ‘Boğazkere’, ‘Öküzgözü’, ‘Narince’) of Turkeyunder in vitro conditions. Drought stress was induced on in vitro-grown explants by 3 different PEG (8000)(poly ethylene glycol) doses (2, 4 and 6 %). Plants were subjected to drought stress for 6 weeks and plant freshweight, dry weight, shoot length, number of shoots, number of leaves, electrolyte leakage, relative watercontent, proline content and lipid peroxidation (MDA) were determined. Being more distinctive at higherdoses, PEG treatments yielded significant decreases in fresh weight, dry weight, shoot length, number of shootsand number of leaves. As compared to the control, PEG treatments also yielded greater electrolyte leakage inall cultivars. All three PEG concentrations decreased relative water content of all cultivars. Proline content ofexplants increased with increasing PEG doses. While plant response to PEG treatments varied with thecultivars in 2 % PEG treatments, significant increases were observed in MDA content of all cultivars at higherdoses (4 and 6 %).

Özet

Bu araştırmada, Türkiye’de yetiştirilen bazı önemli şaraplık üzüm çeşitlerinin (‘Sultani Çekirdeksiz’, ‘Narince’, ‘Öküzgözü’, ‘Boğazkere’, ‘Emir’ ve ‘Çalkarası’) kuraklık stresine toleranslarını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada çeşitlere ait in vitro şartlarda yetiştirilen eksplantlara kuraklık stresi 3 farklı PEG (8000) dozu (% 2,4 ve 6) olacak şekilde uygulanmıştır. Altı hafta süreyle strese maruz bırakılan bitkilerde yaş ağırlık, kuru ağırlık, sürgün uzunluğu, sürgün sayısı, yaprak sayısı, iyon sızıntısı, oransal su kapsamı, prolin miktarı ve lipid peroksidasyonu (MDA) belirlenmiştir. PEG uygulamaları, yüksek dozlarda daha belirgin olacak şekilde, yaş ağırlık, kuru ağırlık, sürgün uzunluğu, sürgün sayısı ve yaprak sayısında belirgin azalmalara neden olmuştur. İyon sızıntısı bütün asma çeşitlerinde kontrole kıyasla PEG uygulamalarında daha yüksek olarak ölçülmüştür. PEG’nin üç konsantrasyonu da bütün çeşitlerin eksplantlarının oransal su kapsamında azalmaya neden olmuştur. Explantlardaki prolin miktarı aratan PEG uygulama dozuna bağlı olarak artış göstermiştir. MDA içeriği açısından % 2’lik PEG uygulamasına verilen tepki çeşitlere bağlı olarak değişirken, yüksek konsantrasyonda (% 4 veya % 6) PEG uygulaması bütün çeşitlerin MDA içeriğinde önemli artışlara neden olmuştur.