Association between serum HLA-G levels and cytokine gene polymorphisim

Abstract

Purpose: To investigate if there is an association between cytokine gene polymorphism and serum level of HLA-G, which is known to be an immunotolerogenic molecule. Patients and Methods: Fifty-five patients receiving primary liver transplants were enrolled in this study. HLA-G serum levels were determined by ELISA method. All genotyping (TNF-α, TGF-β, IL-10, IL-6, IFN-γ) experiments were performed using sequence-specific primers PCR (PCR-SSP). Results: According to the cytokine gene polymorphisms of the patients, the frequencies of high sHLA-G levels in patients were as follows: TNFalpha- 308 GG is 15.5%, -308 G/A, A/A is 20%; TGF-beta codon 10-25 T/TG/ G, T/C-G/G is 16.6%; T/C-G/C, C/C-G/G, T/T-G/C is 16.0%; IL-10-1082 GCC/GCC is 30%, -1082 GCC/ACC, GCC/ATA is 13%; ACC/ACC, ACC/ ATA, ATA/ATA is 13.6%; IL-6 -174 G/G, G/C is 18.3%; IFN-gamma +874 T/T is 18.1%, +874 T/A 11.7, +874 AA is 15.3%. Conclusion: Cytokines, which support the development of immune response and help direct its effects, also play a role in the expression and secretion of many molecules. It is known that gene polymorphisms that also affect cytokine production cause changes in the development and progression of many diseases. The results of our study demonstrated that 30% of patients who carried a haplotype compatible with high IL-10 secretion leading to HLA-G elevation had high HLA-G levels, which was an example of individual differences due to polymorphic structures.

Özet

Amaç: Bu çalışmada immünotolerojenik etkisi olduğu bilinen HLA-G molekülünün serum seviyesi ile sitokin gen polimorfizm ilişkisinin araştırılması planlanmıştır. Hasta ve Metod: İlk karaciğer nakllerini olmuş 55 hastadan alınan kan örneklerinden ayrılan serumlardan sHLA-G seviyeleri ELISA yöntemi ile ölçüldü. Araştırılan TNF-α, TGF-β, IL-10, IL-6, IFN-γ gen polimorfizmlerinin belirlenebilmesi için PCR-SSP yöntemi kullanıldı. Sonuçlar: Hastaların sitokin gen polimorfizmlerine göre serum sHLA-G seviyesi yüksek olan hasta dağılımı, TNF-alpha -308 GG %15.5, -308 G/A, A/A %20, TGF-beta kodon 10-25 T/T-G/G, T/C-G/G %16.6, kodon 10-25 T/C-G/C, C/C-G/G, T/T-G/C %16.0, IL-10 -1082 GCC/GCC %30, -1082 GCC/ACC, GCC/ATA %13, -1082 ACC/ACC, ACC/ATA, ATA/ATA %13.6, IL-6 -174 G/G,G/C %18.3, IFN-gamma +874 T/T %18.1, +874 T/A %11.7, +874 AA %15.3 olarak bulundu. Yorum: İmmün yanıtın gelişmesini ve etki yönünün belirlenmesini sağlayan sitokinler bir çok molekülün de ekspresyonunda ve sekresyonunda rol oynarlar. Sitokinlerin üretiminde etkileri olan gen polimorfizmlerinin de hastalıkların oluşmasında ve progresyonunda farklılıklara neden olduğu bilinmektedir. Çalışma sonuçlarına göre HLA-G artışına neden olan IL-10’un yüksek salınımı ile uyumlu haplotipi taşıyan hastaların %30’unda saptanan sHLA-G seviyesindeki yükseklik polimorfik yapılardan kaynaklanan bireysel farklılıklara bir örnek oluşturmaktadır.