Toraks BT anjiografide perivenöz artefakt: Alt ekstremite enjeksiyonunun etkinliği

Perivenous artifact in thoracic CT angiography: Effectiveness of lower extremity injection

Abstract

Purpose: Perivenous artifacts in the vena cava superior may cause obscuration of adjacenl great vessels in thoracic computed lomography ((CT) mıgiog-raphy. Our goal was lo determine the image degrading effects of per venous ariifacls and deiermine ihe effeciiveness of lower extremity injection as an alternative contrast delivery method. Materials and Methods: lilly patients with suspected pulmonarv ihromho-embolism (PE') or aortic dissection were included in this sludv Contrast material was administered via an upper extremity win in 25 paiienls (group 1) and via a lower exlreniih vein in 25 patients (group 2i with a power injector. CT angiography was performed with bolus Hacking. Contrast attenuation of vessel segments was calculated. Images were analyzed for artifacts and hiier-prctabiliiy by using a four-level scaling method (I: intense and 4: no artifact). Results: Artifacts were observed in all but one patient in group I. Anilads were intense in 17 patients ((68%). The mean artifact score was 1.52. Among the evaluated vessel segments, the most prominent image degrading effects of artifacts were observed in the ascending aorta and right pulmonary artery. The lower extremity injection totallv eliminated the perienous artifact. This method resulted in statistically significantly lower attenuation numbers in vessels compared lo upper extremity injection (p

Özet

Amaç: Perivenöz arıdaki, superior vena kavada kontrast madde varlığına bağlı olarak ortaya çıkan ve komşu büvük damarları örterek değerlendirme güçlüğüne yol uçabilen bir durumdur.Bu durum bilgisayarlı toınograll (BT) anjiografilerde önemli tamsal zorluklara neden olabilmekledir. Bu çalışmanın amacı, perivenöz arıefakıın görüntüyü bozucu etkisini onaya koymak ve alternatif bir enjeksiyon yöntemi olarak alt ekstremilc enjeksiyonunun etkinliğini belirlemektir. (Jereç ve Yöntem : Hamlalar tn-50) esil iki gruba ayrılmış, otomatik enjektör aracılığıyla 1. gruba üst ekslıemiıe veni. ikinci gruba alt eksıremiıe veni yoluyla esil hız ve miktarda kontrası madde verilmiştir. İnceleme "bolus tracking" programı kullanılarak başlatılmıştır. Mediastinal ana damarların dansiıe-konlrasılaııma değerleri ölçülmüştür, (jörüntüler artefakt ve değerlcn-dirilebilirlik açısından dörtlü sistem üzerinden dereeelendirilmisıir (1: yoğun arıdaki ve 4: arlefakı yok). Bulgular: I. gruptaki hastaların biri dışında tümünde artefakı saptandı. 17 hastada (%68) artefakt belirgin derecede uiksekıi. Ortalama artefakı ılerecesi 1.52 idi. Değerlendirilen damar segnıentleri arasında perivenöz arıefakıın görüntüyü bozucu etkisi çıkan aorta ve sağ pulmoııer arterde en belirgin olarak gözlendi. Alt eksıremite enjeksiyonu yöntemi ile perivenöz arlefakl görülmedi. Dansitc ölçümü yapılan damar segmenilerindc ikinci grupta ortalama dan-sile değerleri birinci gruba kıyasla daha düşük (p =0.05) ancak kontrası düzeyi değerlendirme için yeterliydi. Sonuç,: Perivenöz arlefakı loraks UT anjiografilerde çıkan aorta ve sağ pulmoııer arter basta olmak üzere mediastinal büyük damarların değerlendirilmesinde tanisal zorluklara yol açmaktadır. Alı eksıremiıe enjeksiyonu yöntemi aortik disseksiyon ve pulmoner enıboli şüphesiyle incelenen hastalarda kullanışlı ve güvenli bir yöntemdir. Hu yöntem perivenöz artefaktı önlerken, lezyon saptanabilirliği konusunda da etkindir.