The Effect of Dexmedetomidine on Ischemia Reperfusion Injury in Myocard of Rat

Gülay KİP, Yusuf UNAL, Mustafa KAVUTÇU, Özlem ERDEM, Gürsel Levent OKTAR, Mustafa BİLGE, Abdullah ÖZER, Mustafa ARSLAN, Dilek ERER

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate the effect ofdexmedetomidine (100μg/kg-ip) on ischemia reperfusion (IR) injury inmyocard of rats.Methods: Twenty-four Wistar Albino rats were separated into four groups.There were four experimental groups (Group C (Control; n=6), Group IR(ischemia-reperfusion, n=6), Group D (Dexmedetomidine; n=6), underwentleft thoracotomy and received ip dexmedetomidine without ischemia andreperfusion and Group IR-D (IR-Dexmedetomidine; n=6) was administrated100μg/kg dexmedetomidine via ip route 30 minutes before ligating the leftcoronary artery. A small plastic snare was threaded through the ligature andplaced in contact with the heart. To produce IR, a branch of the left coronaryartery was occluded for 30 min followed by two hours of reperfusion.However, after the above procedure, the coronary artery was not occluded orreperfused in the control rats. At the end of the study, myocard tissue wasobtained for biochemical, histochemical and immunohistochemicaldetermination/ analyses .Results: Myonecrosis, cell infiltration and edema were significantly higher inthe IR group than in the C and D groups. In the IR-D group, myonecrosis, cellinfiltration and edema were significantly lower than in the IR group.TBARSlevels were found to be significantly higher in the IR group than in the C and Dgroups.TBARSlevels in the IR-D group were found to be significantly lower thanin the IR group.SOD enzyme activity was found to be significantly lower in theIR group than in the C group. In the IR-D group, SOD enzyme activity was foundto be significantly higherthan the IR group.Conclusion: Dexmedetomidine removed degenerative effects after ischemiareperfusion in ischemia reperfusion group and we may conclude thatdexmedetomidine may have regenerative effects on IR injury .

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı sıçanların miyokardlarında iskemi reperfüzyon (IR) hasarına deksmedetomidinin (100 μg / kg-ip) etkisini değerlendirmektir. Yöntem: Yirmi dört adet Wistar Albino sıçan dört gruba ayrıldı. Dört deney grubu vardı (Grup C (Kontrol n = 6), Grup IR (iskemi-reperfüzyon, n = 6), Grup D (Dexmedetomidin, n = 6), sol torakotomi yapıldı ve iskemi-reperfüzyon olmadan ip deksmedetomidin verildi ve Grup IR-D (IR-Dexmedetomidin; n = 6) sol koroner arter bağlanmadan 30 dakika önce 100μg / kg Dexmedetomidin ip yol ile uygulandı. Küçük bir plastik snare ligaturedan geçirilerek kalple temas edecek şekilde yerleştirildi. IR elde etmek için sol koroner arterden dalı 30 dakika boyunca tıkandı ve ardından iki saatlik reperfüzyon uygulandı. Bununla birlikte, yukarıdaki prosedürden sonra, kontrol farelerinde koroner arter tıkanmadı veya reperfüzyon uygulanmadı. Çalışmanın sonunda miyokard dokusu, biyokimyasal, histokimyasal ve immünohistokimyasal belirleme / analizler için alındı. Bulgular: Myonekroz, hücre infiltrasyonu ve ödem, İR grubunda C ve D grubuna göre anlamlı derecede yüksekti. IR-D grubunda, miyonekroz, hücre infiltrasyonu ve ödem, IR grubuna göre anlamlı derecede düşüktü. TBAR düzeylerinin IR grubunda C ve D gruplarına göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulundu. IRD grubundaki TBAR düzeyleri IR grubunda olduğundan daha düşük bulundu. SOD enzim aktivitesinin IR grubunda C grubuna göre anlamlı olarak düşük olduğu bulundu. IR-D grubunda SOD enzim aktivitesinin IR grubundan anlamlı olarak daha yüksek olduğu bulundu. Sonuç: Dexmedetomidin, iskemi reperfüzyon grubunda iskemi reperfüzyon sonrası dejeneratif etkileri ortadan kaldırdı ve deksmedetomidinin iskemi- reperfüzyon hasarı üzerine rejeneratif etkileri olabilir sonucuna varabiliriz.