Les Impacts de la Configuration État-centrique de la CommunautéInternationale sur l'Exercice de laFonctionJudiciaire de la Cour Internationale de Justice

Abstract

Devlet merkezli uluslararası toplumun bir yansıması olan uluslararası yargılama açısından belirleyici olan iki temel prensip vardır : gönüllülük ve karşılıklı rıza. Yargılama faaliyetini gerçekleştirmek için devletlerin talebine ve onların ortak irade beyanına muhtaç olan Uluslararası Adalet Divanı (UAD) bu yargılama türünün en belirgin örneğidir. Devletlerarası bir uyuşmazlığın Divan önüne getirilmesi ve Divan'ın yargı yetkisinin kapsamı devletlerin iradelerince belirlenir. Uluslararası yargılamanın devlet iradesine tanıdığı bu özgürlüğün Divan'ın yargı yetkisini kullanma biçimi üzerinde de bir takım etkileri olabilmektedir. Divan'ın yargı yetkisini kullandığı esnada takip ettiği bir yargılama stratejisi vardır ve bu stratejisini belirlerken Divan kendini içinde bulunduğu devlet merkezli uluslararası toplumun kimi özellik ve gerekliliklerini dikkate almak durumunda hissetmektedir. Bazı UAD kararları ve uygulamaları göstermektedir ki Divan yargıçlarının bu konuda gösterdiği aşırı ihtiyat Divan'ın yargılama faaliyetlerini sınırlayan, ve hatta başkalaştıran bir riski içinde barındırabilmektedir