Hari Kunzru’s The Impressionist and the Mimic Bildungsroman

Hari Kunzru’nun Gölgenin Gölgesi Adlı Eseri ve Taklitçi Oluşum Romanı Simla

Abstract

According to Tobias Boes the much-debated Bildungsroman has proven to be an “unparalleled success as a modelby which writers and critics alike can understand the world around them” (2006, p. 242). In the changing perceptionof the humanistic subject, the word bildung (formation, development) has a precarious relationship with contemporaryBritish fiction. Commenting on the representational possibilities of contemporary literary narratives,Mark Stein proposes that they “have a dual function: they are about the formation of the protagonist as well as thetransformation of British society (Britishness) and cultural institutions” (2004, p.22). Drawing on these observationsI argue in this study that Hari Kunzru’s The Impressionist is one such novel that mimics the classical Bildungsromanand problematizes it through its subversion of the traditional characteristics of the hero who is supposedto reach a stable and integrative end point in society and become the model citizen. Hari Kunzru’s The Betty TraskAward 2002 winning novel, The Impressionist is a multifaceted narrative that ranges across a multitude of geographicalsettings. As Murat Aydemir (2006) contends, “The narrative tries out, tries on, different conceptualizationsof inter- or cross-cultural identity” (p. 205). At the same time, the exploitative regime of “empire” manifestsitself in the synchronized presence of connection and the segregation of the new “citizen of the world”. By focusingon how performativity resonates throughout the novel, I discuss the ways in which the novel mimics and performsthe genre Bildungsroman, and offers new modes of belonging.

Özet

Tobias Boes’a göre, çok tartışılan Bildungsroman, “hem yazarların hem de eleştirmenlerin çevrelerindeki dünyayı anlayabileceği bir model olarak benzersiz bir başarı” olduğunu kanıtlamıştır (s. 242). Hümanist öznenin değişen algısında, Bildung (çağdaş oluşum, gelişme) kelimesinin çağdaş İngiliz kurgusu ile ikircikli bir ilişkisi vardır. Günümüz edebi anlatılarının temsil etme kapasaiteleri üzerinde duran Mark Stein, bu romanların “ikili bir işleve sahip olduğunu: kahramanının oluşumu, ayrıca İngiliz toplumunun (İngilizliğin) ve kültürel kurumların dönüşümüyle” ilgili olduğunu öne sürüyor (s. 22). Bu gözlemlerden yola çıkarak, bu çalışmada Hari Kunzru’nun Gölgenin Gölgesi adlı eserinin, istikrarlı ve toplumla bütünleştirici bir son noktaya ulaşması ve örnek vatandaş olması beklenen kahramanın klasik Bildungsroman'ı geleneksel özelliklerini bozması yoluyla onu hem taklit eden hem de sorunsallaştıran bir roman olduğu savunulmaktadır. 2002’de The Betty Trask Ödülü’nü kazanan Hari Kunzru’nun ilk romanı Gölgenin Gölgesi, farklı coğrafyalarda geçen çok katmanlı bir anlatıdır. Murat Aydemir'in (2006) belirttiği gibi “anlatı, kültürlerarası ya da kültürlerarası kimliğin farklı kavramsallaştırmalarını tekrar tekrar denemektedir” (s. 205). Aynı zamanda, “imparatorluğun” sömürücü rejimi, kendisini yeni “dünya vatandaşı” bağlantısının ve ayrıştırmanın eşzamanlı mevcudiyetinde ortaya koymaktadır. Bu çalışmada performatifliğin roman boyunca nasıl yankılandığına odaklanılmakta ve romanın Bildungsroman türünü taklit ederek kendini gerçekleştirme yolları ve yeni ait olma biçimleri sunduğu ortaya konmaktadır.