The Efficacy of Turkish Foreign Policy in Terms of Regionalization and the Case of the Islamic Cooperation Organization

Bölgeselleşme Kapsamında Türk Dış Politikasının Etkinliği ve İslam İşbirliği Teşkilatı Örneği

Abstract

Studies on regionalism, emerged after World War II. The regional structures that emerged to provide differentpurposes and a certain order perform important tasks and functions in the international political arena. In thisstudy, the initiatives and effectiveness of the Turkish Foreign Policy within the scope of regionalization theoryhave been examined in the context of the Organization of Islamic Cooperation (OIC). In 1969, Turkey becamea member of the OIC, and it acted together with the OIC against problems. Turkey also carries its own set ofissues on the agenda of the OIC into, it sought support on regional issues. In this study will be analysed theplace of OIC in Turkish Foreign Policy. Also, in this study regionalism and Turkish Foreing policy will bediscussed and analyzed from OIC perspective as regards political effectiveness of Turkish foreign policy.

Özet

Bölgeselcilik üzerine yapılan çalışmalar, II. Dünya Savaşı’ndan sonra ortaya çıkmıştır. Farklı amaçlar ve belirli bir düzeni sağlamak üzere ortaya çıkan bölgesel yapılanmalar, uluslararası siyaset arenasında önemli görevler ve fonksiyonlar icra etmektedir. Bu çalışmada bölgeselleşme teorisi kapsamında Türk dış politikasının girişimleri ve etkinliği İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT) özelinde incelenmiştir. 1969 yılında İİT’ye üye olan Türkiye, Orta Doğu’da ortaya çıkan olaylarda İİT ile birlikte hareket etmiştir. Türkiye ayrıca, kendi belirlediği gündem konularını da İİT düzlemine taşıyarak, bölgesel konularda kendisine destek aramıştır. İİT’nin Türk dış politikasındaki yeri bu çalışmada ele alınarak, tarihsel süreç içerisinde yaşanılan olaylarda Türk dış politikasının örgüt üzerindeki etkisi ve etkinliği analiz edilecektir.