Council of State as a Regulatory Institution of the Tanzimat Reforms in Ottoman State (1868-1876)

Osmanlı Devleti’nde Tanzimat Reformlarını Düzenleyici Bir Kurum Olarak Şura-yı Devlet

Abstract

The process of building modern-central state instruments of the Ottoman State emerged as an official state policy, especially from the 1830s, with the period of Sultan Mahmud II. The modernization project he initiated was formulated under the name of Tanzimat Firman. The first effect of the reforms brought by the Tanzimat on bureaucratic institutions is the establishment of various councils to provide council-lor and expertise support to Sublime Porte/Bab-ı Âli, the main administrative apparatus. The Supreme Council of Judicial Ordinances/Meclis-i Vâlâ-yı Ahkam-ı Adliye, which was established just before the Tanzimat and even contributed to the determination of the principles of the Tanzimat, is the first product of this perceptive. Within the framework of the efforts of the Tanzimat bureaucracy to establish a rational, fast and effective management system, this institutional structure has also been subjected to continuous transformations and reforms. In the end, in 1868, it was seen that the modernization process was not beneficial to carry out under a single roof and the Supreme Council evolved into a dual structure system. At the end of this division, which was carried out on the principle of separation of powers in a sense, the Council of State responsible for administrative affairs and the Divan-ı Ahkam-ı Adliye, which was responsible for dealing with judicial matters, emerged.

Özet

Osmanlı Devleti’nin modern-merkezi devlet araçlarını inşa etme süreci II. Mahmud dönemiyle özellikle 1830’lu yıllardan itibaren resmi devlet politikası halinde ortaya çıkmıştır. Onun başlattığı modernleş-me projesi Tanzimat Fermanı adı altında formülleştirilmiştir. Tanzimat’ın getirdiği reformların bürok-ratik kurumlar üzerindeki ilk etkisi, ana yönetme aygıtı olan Bab-ı Âli’ye danışmanlık ve uzmanlık desteği sağlama amacıyla çeşitli meclislerin kurulmasıdır. Tanzimat’tan hemen evvel kurulan hatta Tanzimat ilkelerinin tespitinde önemli katkıları olan Meclis-i Vala-yı Ahkam-ı Adliye bu anlayışın ilk ürünüdür. Tanzimat bürokrasisinin rasyonel, hızlı, etkili yönetim sistemi kurma çabaları çerçevesinde bu kurumsal yapı da sürekli dönüşümlere, reformlara tabi tutulmuştur. Nihayetinde 1868 yılında modernleşme sürecinin tek bir çatı altında yürütülmesinin faydalı olmadığı görülerek meclis ikili yapı sistemine evrilmiştir. Bir bakıma kuvvetler ayrılığı prensibi üzerinden gerçekleştirilen bu bölünme so-nunda idari işlerin tasarrufuyla mükellef Şura-yı Devlet ve adli konulardan sorumlu Divan-ı Ahkam-ı Adliye ortaya çıkmıştır.