Dances of 'Unity and Solidarity': (Banal) Nationalist Symbols and Themes in Contemporary Folk Dance Perfor

'Birlik ve Beraberlik' Oyunları: Yakın Dönem Dans Sahnesinde (Sıradan) Milliyetçi Semboller ve Temalar

Abstract

Since the early years of the republican regime, the folk dance stage in Turkey has been one of the reminders and the (re)constructers of the 'national culture'. As a result of the historical synchronicity between folklore as a scientific area and nationalism as an ideology, the construction 'from below' of the 'national culture' has been an important determinant of the presentation of traditional dances on stage. Consequently, nationalist themes and symbols have always dominated the stage presentations. Symbolic usage of the Turkish national flag, photos and pictures of Atatürk and the thematic glorification of courage, manhood and martydom have been so frequent in the performances that, those banal / cliché motifs became unnoticed an unquestioned elements for the audience. They turned out to be the "reminders of the national identity" as the foundational elements of "banal nationalism" defined by Michael Billig.In this article, six traditional dance performances -mostly performed by the leading dance groups, institutions or organisations in the early 2000's- will be analyzed. The aesthetic presentation of the "reminders of the national identity" as common features of those performances will be explored. The manifestations of "banal nationalism" on the stage like the cliché reconstructions of the nationalist symbols and themes will be examined

Özet

Türkiye'de halk dansları sahnesi, cumhuriyet rejiminin ilk yıllarından itibaren, 'milli kültür'ün sürekli yeniden kurgulandığı ve seyirciye hatırlatıldığı alanlardan biri olmuştur. Folklor bilimi ile milliyetçilik ideolojisinin tarihsel eş zamanlılığının bir tezahürü olarak, halk dansı sunumlarının gelişiminde 'milli kültür'ün devlet eliyle inşası belirleyici olmuş; bu alanı biçimlendiren milliyetçi kurgular daha sonraki yıllarda da sürekliliğini korumuştur. Türkiye'deki halk dansı gösterilerinde sıradanlaşan / klişeleşen, dikkat çekmez ve sorgulanmaz hale gelen Türk bayrağı, Atatürk görselleri gibi semboller ile yiğitlik, mertlik ve şehitlik yüceltmeleri gibi temalar, Michael Billig'in tanımladığı şekliyle "banal milliyetçilik"in temel unsuru olan "milli kimliğin unutulmuş hatırlatıcıları" haline gelmiştir.2000'li yıllarda, çoğu önde gelen dans topluluğu, kurumu ya da organizasyonu tarafından sergilenen altı adet halk dansı gösterisinin inceleneceği bu yazıda, bu gösterilerin ortak noktası olan "milli kimlik hatırlatıcıları"nın izleri sürülecektir. Sıradan milliyetçiliğin halk dansı performanslarındaki tezahürlerine değinilecek; sürekli yeniden üretilerek klişeleştirilen milliyetçi semboller ile kurgular değerlendirilmeye çalışılacaktır.