THE DEFEATED’S SIMULATION OF TRIUMPHANT: AN EVALUATION OF ANDALUCIA, OTTOMAN EMPIRE AND TURKISH REPUBLIC FROM THE ASPECT OF IBN KHALDUN

MAĞLUBUN GÂLİBİ TAKLİT ETMESİ: İBN HALDÛN’UN GÖZÜNDEN ENDÜLÜS, OSMANLI VE CUMHURİYET BAĞLAMINDA BİR DEĞERLENDİRME

Abstract

According to Ibn Khaldun only one determining agent in the social conflicts is asabiyah and consequently the social conflict usually generates a relation of enthusiasm between two sides of conflict not hate. Then the defeated side begins to reproduce triumphant’s modes, behaviors and life style and triumphant gets the side of generous culture and the defeated gets the receiver one. Lastly a small group from the defeated side champions the triumphants’ culture and the receiver culture begins to degenerate untill disappear. Ibn Khaldun’s cultural theory for Andalucia could be able to read as a state theory for Ottomans.

Özet

İbn Haldûn’a göre toplumsal çatışmaların tek belirleyici etkeniasabiyettir ve çatışmanın iki tarafı olan galip ve mağlup taraflar arasında, çoğuzaman nefret ilişkisi yerine hayranlık ilişkisi gelişir. Bunun sonucunda mağluptaraf galip tarafı hal, tavır, davranış ve yaşam biçimi ile yüceltip taklit eder.Galip taraf verici kültür, mağlup taraf ise alıcı kültür konumundadır. Mağluptaraf içinden çıkan bir grup, galip tarafın savunusunu yaparak verici kültürünalıcı kültür üzerindeki etkisinin artmasını sağlar ve nihâyet alıcı kültürdejenere olarak varlığını yitirir. Onun kültürel düzeyde Endülüs Müslümanlarıüzerinden kurduğu bu teoriyi, Osmanlı Batılılaşması için devletsel düzeydeokumak mümkündür.