NIETZSCHE’S EARTH: THE GROUND OF VALUATION IN THUS SPOKE ZARATHUSTRA

Abstract

In this paper, I discuss the place of the notion of “earth” (Erde) in ThusSpoke Zarathustra. Nietzsche imagines a culture that is profoundly loyal to theearth, to becoming, to the concrete reality and says no to any otherworldlyaspirations. At the center of this culture lies an emphasis on love, more specificallyon a procreative eros. For Nietzsche, modernity represents an enormous violenceexerted on body and on creative life energies, which actually proves to be a selfviolence whose presupposition is a culture based on an unbounded faith inrationality, of rational explicability of reality (earth), which Nietzsche associateswith the priority accorded to truth itself in the Western tradition. Nietzsche,however, envisages an earth-minded humanity serving the meaning of the earthand places this in opposition to the alienation of modernity.

Özet

Bu makalede Nietzsche’nin Böyle Buyurdu Zerdüşt adlı eserinde arz (Erde) kavramının yerini mütalaa ediyorum. Nietzsche arza, olagelişe, somut realiteye tümüyle sadık ve öte-dünyacı heves ve temayüllere hayır diyen bir kültür hayal etmektedir. Bu kültürün merkezinde aşka, daha spesifik olarak prokreatif eros’a yapılan bir vurgu yatmaktadır. Nietzsche’ye göre, modernite bedene ve yaratıcı yaşam enerjisine yöneltilmiş muazzam bir şiddeti temsil etmektedir. Bu gerçekte insanın kendine yönelttiği bir şiddettir, temeli ise rasyonaliteye, gerçekliğin (arz) rasyonel açıklanabilirliğine yönelik sınırsız bir inançtır. Nietzsche Batı geleneğinde hakikate izafe edilen önceliği bu tutumla birlikte ele alır. Nietzsche, buna mukabil, arzın anlamına hizmet eden arz-bilinçli bir beşeriyet tasavvur etmekte ve bunu modern yabancılaşmanın karşısına yerleştirmektedir