Journals / Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi / 2015 / Cilt: 29 - Sayı: 3
Two-Dimensional Conventional Radiotherapy Versus Intensity Modulated Radiotherapy for Nasopharyngeal Cancer Treatment: A Retrospective Study from Northeast Turkey
- Pages
- 123–130
- DOI
- —
Abstract
Objective: This study aims to compare intensity-modulated radiotherapy (IMRT) and twodimensional conventional radiotherapy (2DCRT) considering treatment response, treatment compliance, and toxicity in nasopharyngeal cancer (NPC) patients. Materials and Methods: A total of 78 NPC patients admitted between January 1999- December 2013 were retrospectively evaluated for local control (LC), treatment compliance, and toxicity. Of these, 55 (70.5%) were treated with 2DCRT, and 23 (29.5%) were treated with IMRT. Results: The median follow-up time was 34.1 months (range, 3.2-202.84). Xerostomia was the most common acute toxicity in both the 2DCRT (41, 77.4%) and IMRT (18, 78.3%) groups. The most common late toxicity occurred in 28 (51.9%) patients in the former was xerostomia, while that in the latter was soft tissue fibrosis in 13 (56.6%) patients. No differences between these treatments were observed considering acute or late toxicity. In the former, 23 patients (41.8%) interrupted the treatment, while in the latter only 4 patients (17.4%) interrupted it. This difference was statistically significant. Considering treatment response, no significant difference was noted. Conclusion: IMRT was better than 2DCRT for treatment of NPC considering treatment compliance, toxicity, and tumor response; however, prospective studies with more patients are needed for confirmation.
Özet
Amaç: İki boyutlu konformal radyoterapi (2DCRT) ile yoğunluk ayarlı radyoterapinin (IMRT) tedavi cevabı, tedaviye uyum ve yan etkiler açısından retrospektif olarak kaşlılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 1999-Aralık 2013 tarihleri arasında nazofarenks kanseri (NFC) tanısıyla başvuran 78 hasta, tedavi cevabı, tedaviye uyum ve yan etki açısından değerlendirilmeye alındı. 55'i (%70.5) 2DCRT ile 23'ü (%29.5) IMRT ile tedavi edilmiştir. Olguların E/K oranı 2.7 olup medyan ortalama yaş 46 'dır. Olguların 5'i (%6.4) evre 1, 12'si (%15.4) evre 2, 39'u (%50) evre 3, 22 (%28.2) evre 4 tür. Bulgular: Medyan izlem süresi 34.1 ay (3.2-202.84)'dır. Akut yan etki 2DCRT ve IMRT uygulananlarda en sık kserestomi olup sırası ile 41 (%77.4) ve 18 (%78.3) dir. Geç toksisite olarak 2DCRT uygulananlarda en sık 28 (%51.9) hastada kserestomi, IMRT uygulananlarda ise en sık 13 (%56.5) hastada yumuşak doku fibrosizi görülmüştür. RT tedavisi boyunca ve izlem süresince görülen akut ve kronik yan etkiler açısından 2DCRT ve IMRT arasında fark görülmemiş olup, sırasıyla P değerleri (P=0.398), (P=0.692) ve (P=0.332) şeklindedir 2DCRT tedavisi gören hastaların (23) %41.8'i tedaviye ara verirken, IMRT tedavisi alanların sadece (4) %17.4'ü tedaviye ara vermiştir ve bu istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (P=0.039). Tedavi cevabı açısından iki grup arasında fark görülmemiştir (P=0.736). Sonuç: Nazofarenks kanserinde 2DCRT ile IMRT kaşlılaştırıldığında tedaviye uyum, yan etkiler ve tümör cevabı için IMRT daha üstün görülmektedir.