Effects of Fisetin and Alpha Lipoic Acid on Diabetic Neuropathic Pain: In Vivo Behavioral Study in Mice Model

Fisetin ve Alfa Lipoik Asidin Diyabetik Nöropatik Ağrı Üzerine Etkileri: Fare Modelinde In Vivo Davranışsal Çalışma

Abstract

Objective: To determine the effects of fisetin and alpha lipoic acid (ALA) on diabetic neuropathicpain development and their acute and chronic effects on established neuropathic pain in vivo, in anexperimental mice model.Materials and Methods: Type I diabetes mellitus was induced by streptozotocin (STZ, 150 mg/kg,i.p.) in adult male BALB/C mice. After confirmation of diabetes, animals were divided into two maingroups: acute and chronic. The chronic group had three subgroups; control (no treatment), fisetin(10 mg/kg, i.p.) and ALA (10 mg/kg) groups (n=9 for each). Fisetin and ALA treatment was startedat 3th week following STZ injection and applied weekly for the next 5 weeks. Pain threshold, asmeasured by paw withdrawal latency in response to heat stimulus, was measured by plantaranalgesiometer at baseline and just before the consecutive injection time points. The acute grouphad further subgroups including control, fisetin (3 and 10 mg/kg), ALA (50 and 100 mg/kg) andcombination group (Fisetin 5 mg/kg and ALA 10 mg/kg). In acute tests pain thresholdmeasurements were performed at 10, 30, 60 and 90 minutes.Results: Chronic treatment with ALA and fisetin prevented neuropathic hyperalgesia development.Acute application of ALA provided dose and time dependent analgesic effect. Acute fisetinapplication did not provide analgesia but in combination it contributed analgesic actions of ALA.Conclusion: Both chronic ALA and fisetin treatment effectively prevented neuropathic paindevelopment. Acute test on established neuropathic pain revealed that ALA was more effectivethan fisetin in ameloriating hypoalgesia in this study.

Özet

Amaç: Fisetin ve alfa lipoik asidin (ALA) deneysel fare modelinde in vivo oluşturulmuş diyabetik nöropatik ağrı gelişimi üzerindeki akut ve kronik etkilerini belirlemek. Gereç ve Yöntem: Yetişkin erkek BALB / C farelerinde streptozotosin (STZ, 150 mg/kg, i.p.) ile Tip I diabetes mellitus oluşturuldu. Diyabet oluşumundan sonra hayvanlar akut ve kronik olarak iki ana gruba ayrıldı. Kronik grup, kontrol, fisetin (10 mg/kg, n=9) ve ALA (10 mg/kg, n=9) olmak üzere 3 subgruba ayrıldı. Kronik gruplarda Fisetin ve ALA tedavisine STZ enjeksiyonunu izleyen 3. haftada başlandı ve sonraki 5 hafta boyunca haftalık olarak uygulandı. Plantar Analjezimetre kullanılarak termal uyarıya bağlı pençe çekme süreleri başlangıçta ve ardışık enjeksiyon zaman noktalarından hemen önce ölçüldü. Akut grup kontrol, fisetin 3 mg/kg, fisetin 10 mg / kg, ALA 50 mg/kg, ALA 100 mg/kg ve kombinasyon grubu (Fisetin 5 mg/kg+ALA 10 mg/kg) olmak üzere 5 alt grupa ayrıldı. Akut testlerde ağrı eşiği ölçümleri 8. haftanın sonunda 10, 30, 60 ve 90. dakikalarda yapıldı. Bulgular: ALA ve fisetin ile yapılan kronik tedavi nöropatik hiperaljezi gelişimini önledi. ALA'nın akut uygulaması doz ve zamana bağlı analjezik etki sağlamıştır. Akut fisetin uygulaması analjezi sağlamadı, ancak kombinasyon halinde ALA'nın analjezik etkilerine katkıda bulundu. Sonuç: ALA ve fisetinin nöropati yerleşmeden olan kronik kullanımı, nöropatik ağrı gelişimini etkili bir şekilde önlemiştir. Yerleşik nöropatik ağrı üzerinde yapılan akut testlerde ise hipoaljezide ALA'nın fisetin'den daha etkili olduğu ortaya konulmuştur. Nöropati yerleşmeden kullanılacak antioksidatif tedavi diyabetik nöropatide etiyopatogenetik tedavi için ümit verici olabilir.