Outcomes of Intra-Vitreal Ranibizumab Mono-Therapy and, Intra-Vitreal Ranibizumab and Intra-Vitreal Triamcinolon Combination Therapy in Diabetic Macular Edema

Diyabetik Maküler Ödemde İntravitreal Ranibizumab Monoterapisi ve İntravitreal Ranibizumab ve İntravitreal Triamsinolon Kombinasyon Tedavisi Sonuçlarımız

Abstract

Objective: To investigate the influences of intra-vitreal ranibizumab (IVR) monotherapy and IVR+intra-vitreal triamcinolon (IVTA) combination therapy on visual acuity (VA) and central foveal thickness (CFT) in treatment of diabetic macular edema (DME). Materials and Methods: 52 eyes of 37 patients who had clinically significant DME were included in the study. All patients were initially administered 0.5 mg/0.05 ml ranibizumab via intra-vitreal route. Following 2 ranibizumab injections unresponsed cases were administered IVR+IVTA combination therapy. Visual acuity and CFT values compared before the injection, and at 1, 3 and 6th months after the injection. Results: While mean visual acuity was 0.68±0.42 logMAR before the injection. A statistically significant increase was detected in visual acuity at the first and the third months as compared to pre-injection values (0.05). Although visual acuity increased also at the sixth month, the difference between groups was not statistically significant (p>0.05). Mean CFT value was 557.4±157.7 μm before the injection. A statistically significant decrease was detected at the controls of month 1, 3 and 6 as compared to pre-operative CFT (p0.05). Conclusion: IVR+IVTA combination therapy may be an alternative method in resistant DME cases together with intra-vitreal ranibizumab monotherapy.

Özet

Amaç: Diyabetik maküler ödem (DMÖ) tedavisinde intra-vitreal ranibizumab (IVR) monoterapisi ve IVR+intra-vitreal triamsinolon (IVTA) kombinasyon tedavisinin görme keskinliği (GK) ve santral foveal kalınlık (SFK) üzerindeki etkilerini araştırmak. Gereç ve Yöntemler: Klinik olarak anlamlı DMÖ olan 37 hastanın 52 gözü çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalara başlangıçta intra-vitreal yolla 0.5 mg / 0.05 ml ranibizumab uygulandı. 2 ranibizumab enjeksiyonunu takiben yeterli yanıt alınamayan olgulara IVR+IVTA kombinasyon tedavisi uygulandı. Görme keskinliği ve SFK değerleri enjeksiyondan önce ve enjeksiyondan 1, 3 ve 6 ay sonra karşılaştırıldı. Bulgular: Enjeksiyondan önce ortalama görme keskinliği 0.68±0.42 logMAR iken. Birinci ve üçüncü aylarda görme keskinliğinde enjeksiyon öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptandı (p0.05). Enjeksiyondan önce ortalama SFK değeri 557.4±157.7 μm idi. Enjeksiyon öncesi SFK ile karşılaştırıldığında 1, 3 ve 6. ayların SFK değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma saptandı (p0.05). Sonuç: IVR+IVTA kombinasyon tedavisi, intra-vitreal ranibizumab monoterapisi ile birlikte dirençli DMÖ olgularında alternatif bir yöntem olabilir.