COMEDY AS THE DIALECTICS OF UNIVERSAL AND PARTICULAR IN HEGEL

Abstract

The aim of this study is to describe the position of the comedy which is an important concept in Hegel s philosophy. There is no doubt that Hegel is the philosopher who gives the highest value to the comedy among modern philosophers. Hegel discusses comedy in the Art Formed as Religionsection in his work The Phenomenology of Spirit in which he explains the adventure of Spirit. With the emergence of ancient Greek sites, Spirits witching from natural religion to religion formed as an art, the adventure of Spirit has taken the form of discursive way. Spirit that moves toward the absolute journey of universal firstly act with an awareness form that is connected to social reality and the best example of this awareness form is the social and cultural environment of ancient Greek world. In ancient Greek religion, this adventure makes progress as epic, tragedy and comedy. In epic, the subject explains universal, essential and Absolute, in tragedy the subject stimulates the universal, essential and Absolute, and in comedy the subject is the universal, essential and Absolute. Therefore, Hegel views comedy as the highest spiritual work of art in this trio.

Özet

Bu çalışmanın amacı, Hegelin felsefesinde önemli bir kavram olan komedinin konumunu açıklamaktır. Hegelin modern filozoflar arasında komediye en yüksek değeri veren isim olduğundan şüphe yoktur. Hegel komediyi, tinin serüvenini anlattığı Tinin Fenomenolojisi eserinde Sanat Biçimindeki Din bölümünde ele alır. Grek sitelerinin ortaya çıkmasıyla Tin, doğal dinden sanat biçimindeki dine geçiş yaparak, tinin serüveni söylemsel bir biçime bürünmüştür. Tümelin mutlak bilgisine doğru ilerleyen yolculuğunda Tin, öncelikle toplumsal gerçekliğe bağlı olan bir bilinç formu ile hareket eder ve bu bilinç formunun en iyi örneği ise Grek dünyasının sosyal ve kültürel ortamıdır. Grek dininde bu serüven epik, tragedya ve komedi şeklinde bir gelişim gösterir. Epikte özne, tümeli, özsel ve Mutlak olanı anlatırken, tragedyada özne tümel, özsel ve Mutlak olanı canlandırır, komedi ise özne tümel, özsel ve Mutlak olandır. Bu yüzden bu üçlünün içinde Hegel komediyi, en yüksek tinsel sanat eseri olarak görür.