THE HUMANIST ETHICS CONCEPTION IN MACHIAVELLI’S POLITICAL THEORY

Abstract

The thought of Humanism, which takes place in the Renaissance Philosophy, characterizes the works that put in the center the notion of ‘human’ or, in other words, “humanistic”. Machiavelli’s political theory, grounding on human and historical facts, accords with basic principles and the tendencies of Renaissance and Humanism thoughts, which began in Italy. Machiavelli was undoubtedly an important part of it. Machiavelli lived in Italy when Renaissance proceeded all its richness and magnificence and defined the notion of human as an individual who pursues his/her own passions and interests. This definition coincides with the notion of human who has the power of self-fulfillment, and as someone who improves oneself as an individual, same as Humanism thought. The concept of ‘virtues’ has an important place in the Machiavelli’s political theory. In this regard, it could be said that his theory includes an ethical part. Machiavelli’s ethical consideration has a humanistic character. That is to say, he centralizes human and humanistic in an appropriate manner with the spirit of his time. It could be said that Machiavelli conceives moral with reference to the different humanist virtues, which involves the notions of ‘sovereign’ and ‘citizen’ when discussing his consideration on moral. It is because Machiavelli appears to distinguish between the sovereign’s virtues and the citizen’s virtues. In this work, we shall discuss Machiavelli’s virtues theory and its ethical conception in his political theory

Özet

Rönesans Felsefesi içerisinde yer alan ve 'insan'ı ya da başka bir ifadeyle 'insansal olan'ı merkeze alan çalışmalara Hümanizm düşüncesi adı verilmektedir. Machiavelli'nin insansal ve tarihsel olandan hareket eden politik öğretisi, İtalya'da başlayan ve bir parçası olduğu Rönesans ve Hümanizm düşüncesinin genel ilke ve eğilimleriyle uyum göstermektedir. Rönesans'ın tüm zenginliğiyle yaşandığı dönemde İtalya'da bulunan Machiavelli'nin, yeni bir çığır açan görüşlerini ortaya koyarken, birey olarak insandan ve onun kendi tutku ve çıkarları peşine koşan bir varlık tanımından hareket etmesi, kendisinin de içinde yer aldığı Hümanizm düşüncesinin, insanın birey olarak kendi yaşamını gerçekleştirme ve geliştirme gücüne sahip olduğu vurgusu ile örtüşüyordu. Machiavelli'nin politik öğretisinde 'erdem' anlayışı önemli bir yer işgal etmektedir ve bu yeni erdem anlayışından hareketle, onun öğretisinde etik bir kısmın varlığından da söz edilebilir. Onun ahlak anlayışı da, aynı politik teorisinde olduğu gibi, yaşadığı dönemin ruhuna uygun bir biçimde insansal olanı merkeze koyan, yani diğer bir ifadeyle, hümanist bir karakter göstermektedir. Machiavelli'nin ahlaka yaklaşımını, 'egemen' ve 'yurttaş'ın sahip olması gereken hümanist nitelikte erdemlerden hareketle düşünmemizin daha doğru bir yaklaşım olacağını söylenebilir. Çünkü Machiavelli politik öğretisinde önemli bir yer ayırdığı erdemler üzerine konuşurken, yönetici ile halkın sahip olması erdemler arasında bir ayrım yapıyor gibi görünmektedir. Bu makalede Machiavelli'nin politik öğretisinde yer alan erdemler öğretisini ve onun ahlak anlayışını ele alacağız