GLORIOUS GREETING IN KINGDOM OF THE HOLY: POETRY AND THINKING

Abstract

For Martin Heidegger's taking himself as a guide that ontological necessity of overcoming the metaphysical tradition and all possible metaphysics especially in an interval as declaring his transformation of thinking and maybe in his all process of thinking, poetry has an immensely profound meaning. According to Heidegger, poetry will find its this profound meaning in the form of what the Greeks call poiesis. The most magnificient opening pointed by Heidegger in the exploration of the essence of poetry that the poems of Hölderlin and his poet-thinker identity. Poetry's encountering with its lost essence is possible only by a glorious greeting to a way of thinking that is dedicated to depths and on track of the darkness and ambigious. This glorious greeting is the gathering of poet and thinker, poetry and thinking, in the writ/call of the holy. The possible opening of this kind of gathering is noticed by Heidegger that an aletheic repetition as the origin of language. Or it is the repetition of the mourning and forgetting for the new beginnings. Thus by breaking metaphysics that has completed itself with all its possibilities in modern world, will be appear in an interval for embracing language and thinking with their rich possibilities. This article subjects itself the privilege role of Hölderlin for Heidegger's razing to the ground of the metaphysics' prevailing way of language and thinking by the poietic essence of the poetical

Özet

Metafizik geleneğin ve tüm olası metafiziklerin bir kenara bırakılmasının varlıkbilimsel zorunluluğunu kılavuz edinen Martin Heidegger'in özellikle düşünme dönüşümünü ilan ettiği aralıkta ve belki de onun tüm düşünme sürecinde şiirin son derece derin bir anlamı vardır. Heidegger'e göre, şiir bu derinlikli anlamını Greklerin bulabilecektir. Şiirin poetik özünün keşfinde Heidegger'in işaret ettiği en ihtişamlı açıklık Hölderlin şiirleri ve Onun şair-düşünür kimliğidir. Şiirin yitirdiği özüyle buluşması onun derinliklere adanmış, karanlık ve belirsiz olanın izini süren bir düşünme yolunu karşılamasıyla olanaklıdır. Bu görkemli karşılama, şair ve düşünür, şiir ve düşünmenin kutsalın buyruğunda/çağrısında birleşmesidir. Böylesi bir birleşmenin olanaklı açıklığı Heidegger'in dilin kökeni olarak işaret ettiği aletheik bir yinelemedir. Ya da yeni başlangıçlar için yas ve unutmanın yinelenişidir. Böylelikle modern dünyada tüm olanaklarıyla tamamlamış olan metafiziğin kısırdöngüsü kırılarak dilin ve düşünmenin zengin olanaklarıyla kucaklanma aralığı belirecektir. Bu çalışma, Heidegger'in egemen dil ve düşünme biçimini şiirselliğin poetik özüyle yerle bir edişinde Hölderlin'in ayrıcalıklı rolünü konu edinmektedir