STORY OF THE EMPTY GRAVE: ON SEDUCERS AND THE UNHAPPIEST ONE IN EITHER/OR

BOŞ MEZARIN HİKAYESİ: YA/YA DA ’NIN BAŞTAN ÇIKARICILARI VE EN MUTSUZ OLAN ÜZERİNE

Abstract

As within the title itself, Søren Kierkegaard demonstrates many dichotomies throughout his pseudonymous work, Either/Or. The most discussed dichotomies are the aesthetic/ethical lives, recollection/repetition, the hoping/recollecting individuals and the reflective/immediate ways of seduction performed by Don Giovanni and Johannes. Against those opposite terms, The unhappiest one (Den Ulykkeligste) plays unifying and a central role in the book. In the first volume of the Either/Or, Aesthete describes the unhappiest individual as the one who suffers from the combination of the unhappiness of the hoping and recollecting individual. According to him, real unhappiness comes from feeling constantly being outside oneself. The unhappiest one cannot live primarily in his past or future. Neither can he live in the present. Thus, he lives fluctuating between these worlds. Although the aesthete’s account of the unhappiest man reminds us a Hegelian dialectic, the unhappiest man is not able to solve his conflicts in a positive rational unity but as an unfunctional negative disharmony. In this paper, I would like to examine the reasons for the real unhappiness in life and characteristic features of the unhappiest individual who described by the aesthete. I will also investigate who the unhappiest one possibly is with particular reference to Don Giovanni, Johannes, and the Aesthete.

Özet

Søren Kierkegaard takma isimle yazdığı Ya/Ya da’da başlığın kendisi de dahil olmak üzere birçok dikotomi ortaya koyar. Bunlardan en çok tartışılanları estetik ve etik yaşam, anımsama ve yineleme, umut eden birey ve anımsayan birey, Don Giovanni ve Johannes tarafından uygulanan dolaysız ve reflektif baştan çıkarmalardır. Tüm bu karşıt kavramların aksine En Mutsuz Olan (Den Ulykkeligste) bu eserde birleştirici ve merkezi bir rol oynar. Ya/Ya da’nın birinci cildinde Estet en mutsuz olanı umut eden ve anımsayan bireylerin mutsuzluklarının bir kombinasyonu olarak tanımlar. Onun mutsuzluğu kendisini sürekli olarak kendisinin dışında hissetmesinden kaynaklanır. En mutsuz olan gerçek anlamda ne geçmişte ne gelecekte, ne de şimdiki zamanda yaşayamayan, onun yerine bu dünyalar arasında gidip gelendir. Estet’in en mutsuz birey tanımlaması Hegelci bir diyalektiği akla getirse de en mutsuz olan çatışmalarını pozitif bir rasyonel birlik içinde çözmek yerine işlevsiz bir negatif uyumsuzluk olarak sunar. Bu çalışmada, Estet tarafından tartışılan hayattaki gerçek mutsuzluğun sebepleri ve en mutsuz bireyin karakteristik özellikleri ele alınacak ve Don Giovanni, Johannes ve Estet karakterlerinden yola çıkılarak en mutsuzun kim olabileceğine dair bazı fikirler ortaya koyulacaktır.