CROCE’NİN ESTETICA’SINA BİR BAKIŞ: SEZGİ-İFADE ÖZDEŞLİĞİ OLARAK MÜZİK

Özet

Bu çalışmada Benedetto Croce’nin Estetica adlı yapıtı merkeze alınarak, öncelikle tin felsefesi dizgesinin temel kategorilerinin bu yapıtta kurulduğu gösterilmiş ve buna bağlı olarak da sanat sorununa felsefenin bütünü açısındanilkdefakurucu bir rol verildiği vurgulanmıştır.Bu açıdan Croce’nin üç yapıttan müteşekkil olan tin felsefesi dizgesinin estetik ile başlaması dikkate değer bir ayrıntı olarak öne çıkmaktadır.İkinci aşamada tinfelsefesinintemelkategorileri,epistemikniteliklerive aralarındaki dairesel ilişki incelenmiş, devamında ifadesel etkinliğin doğasını konu edinen felsefi bir bilim olarak estetiğin sanatsal etkinliği nasıl çözümlediği, Croce’nin ortaya koyduğu özdeşlik dizileriyle bağlantılı olarak gösterilmiştir. Croce estetiğini zaman içinde gelen eleştirilere göre geliştirmeye devam etse de sezginin ifade olduğu temel önermesideğişmeden kaldığı için sezgi-ifade özdeşliği bu estetiğin temel karakteristiğini belirleyen unsur olarak kabul edilmiş veçalışmanın ağırlık noktası bu özdeşliğin ve onunla ilgili sorunların incelenmesiyle oluşturulmuştur.Son olarak, Croce’nin estetiğinin temel savları, taşıdığı güçlü ve zayıf yanlarıyla birlikte müzik sanatına uygulanabilirliği açısından eleştirel olarak değerlendirilmiştir.

Abstract

Inthisstudy,bybuildingaroundthe Benedetto Croce’s work namedEstetica, primarily, it’s demonstrated that the main categories of the systemofthephilosophyofspiritwerefoundedinthisworkand correspondingly, it’s emphasized that the problem of art has acquired a constitutive role for the first time in terms of the whole of philosophy. In this respect, the fact that the system of the philosophy of spirit which was composedofthreeworksbeginswiththe aesthetics is cominginto prominence as a significant detail. On the second stage, the main categories of the philosophy of spirit, their epistemic quality and the circular relation between them were scrutinized; afterwards, as a philosophical science that deals with the nature of the expressive activity, it has been demonstrated how aesthetics analyzed the artistic activity as in connection with the series of identity which was propounded by Croce. Over time, notwithstanding Croce has continued to develop his aesthetics in the face of criticisms, because of the main proposition of the identity of intuition and expression was remained unchanged; the identity of intuition and expression was accepted as the determinative element of this aesthetics and the heart of the matter of this study was constituted to be intended for the scrutinizing this identity and problems related to it. Finally, the main theses of Croce’s aesthetics, with it’s strong and weak sides, was appraised critically in terms of its practicability into the music.