The Stages of Development of Liver And Renal Injuries in Rats Induced by Fixed Dose Combination of Antituberculosis Regimen

Sıçanlarda Antitüberküloz Rejiminin Sabit Doz Kombinasyonu Tarafından İndüklenen Karaciğer ve Böbrek Hasarı Gelişim Aşamaları

Yulia Yusrini DJABIR, Aryadi ARSYAD, Usmar USMAR, Elly WAHYUDIN, Heriyanti ARWI, Irene Sonya RUPANG

Abstract

The use of fixed dose combination of four antituberculosis drugs(4FDC-AT) is recommended to eradicate tuberculosis infection.However, it may induce liver and renal dysfunctions. This studyaimed to evaluate time-dependent development of liver and renalinjury in rats induced by subchronic use of 4FDC-AT regimen. MaleWistar rats (150-250 g) were divided into two groups of six. Group1 was given placebo while group 2 was treated with 4FDC-AT (89mg/200 g) for 28 days. Blood samples were withdrawn to measureserum alanine aminotransferase (ALT) and creatinine levels on day 0(baseline), 7, 14 and 28 of treatment. Following the last treatment,rat liver and kidney were harvested for histological analysis. Elevationof ALT and creatinine levels were considered noteworthy if the levelsare >50% from upper baseline. None of the placebo rats experienceda significant increase in ALT and creatinine levels from day 7 to28. In contrast, ALT escalated in 50% of rats in 4FDC-AT groupstarting at day 14; however, the 4FDC-AT treatment only increasedcreatinine levels in 17% of rats after 28 days. Histopathologicalanalysis of liver and kidney in the placebo group showed normalhistology structures, while in 4FDC-AT treated rats showedprofound hydropic and lipid degeneration of hepatocytes. In renaltubules, infiltration of inflammatory cells and vacuolization wereonly evident in one rat. It is concluded 4FDC-AT administrationrapidly induces liver dysfunction and structural damage in rats whiledevelopment of renal injury was slower and limited.

Özet

Tüberküloz enfeksiyonunu ortadan kaldırmak için dört antitüberküloz ilacın (4FDC-AT) sabit doz kombinasyonunun kullanılması önerilir. Ancak bunlar, karaciğer ve böbrek fonksiyon bozukluğuna neden olabilir. Bu çalışma, sıçanlarda 4FDC-AT rejiminin subkronik kullanımı ile indüklenen, zamana bağlı karaciğer ve böbrek hasarı gelişimini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Erkek Wistar sıçanları (150-250 g) altı üyeli iki gruba ayrıldı. Grup 1’e plasebo verilirken, grup 2 28 gün boyunca 4FDC-AT (89 mg / 200 g) ile işleme tabi tutldu. Serum alanine aminotransferase (ALT) ve kreatinin seviyelerini tedavinin 0.(bazal), 7., 14. ve 28. günlerinde ölçmek için kan örnekleri alındı. Son işlemin ardından, sıçan karaciğer ve böbrekleri histolojik analiz için toplandı. ALT seviyelerinin ve kreatinin seviyelerinin yükselmesinde,söz konusu seviyelerin üst sınırdan % 50’den fazla yüksek olması durumu dikkate değer olarak kabul edildi. Plasebo sıçanlarının hiçbiri ALT ve kreatinin seviyelerinde 7. günden 28. güne kadar önemli bir artış yaşamadı Buna karşılık ALT, 14. günde başlayarak 4FDC-AT grubundaki sıçanların % 50’sinde yükseldi. Ancak, 4FDC-AT tedavisi, 28 gün sonra sıçanların % 17’sinde kreatinin seviyelerini arttırdı. Plasebo grubundaki karaciğer ve böbreğin histopatolojik analizi normal histoloji yapılarını gösterirken, 4FDC-AT verilmiş sıçanlardaki hepatositlerde derin hidropik ve lipid dejenerasyonu görüldü. Renal tübüllerde, enflamatuar hücrelerin infiltrasyonu ve vakuolizasyon sadece bir sıçanda belirgindi. Sıçanlarda 4FDC-AT uygulamasının, hızlı bir şekilde karaciğer fonksiyon bozukluğuna ve yapısal hasara yol açarken, böbrek hasarı gelişiminin daha yavaş ve sınırlı olduğu sonucuna varılmıştır.