Bioactivities of A Major Compound from Arthrinium rasikravindrae An Endophytic Fungus of Coleus amboinicus Lour.

Coleus amboinicus Lour’in Endofitik Mantarı Arthrinium rasikravindrae’den Elde Edilen Majör Bileşiğin Biyoaktiviteleri

Puji ASTUTI, Subagus WAHYUONO, Triana HERTIANI, Dwi Koko PRATOKO, Rollando ROLLANDO, Giri Wisnu NUGROHO, Arief NURROCHMAD

Abstract

Many studies reported the ability of endophytic fungi to produce various bioactive compounds having therapeutic values. An endophytic fungus identified as Arthrinium rasikravindrae was isolated from the stem of Coleus amboinicus Lour. This study examined cytotoxic and antimicrobial activities of a major compound isolated from ethyl acetate extract of the fungus fermentation broth. Cytotoxic activities were conducted using MTT assay against T47D, MCF-7, WiDr, 3T3, and Vero cells. IC50 values against Staphylococcus aureus and Escherichia coli were used as the parameters for determining antimicrobial activities. The isolated compound appeared as a single peak in HPLC chromatogram (98.55 %), displayed the highest cytotoxic activity on WiDr cells (IC50 35.03 ± 2.08 μg/mL) and antimicrobial activities against S. aureus (IC50 232.10 ± 1.20 μg/ mL) and E. coli (243.59 ± 1.32 μg/mL). Analysis of the UV spectrum and TLC data generated by various detection reagents revealed that the compound was predicted as an N-containing substance having conjugated double bonds.

Özet

Birçok çalışma, endofitik mantarların terapötik değerlere sahip çeşitli biyoaktif bileşikler üretme kabiliyetini bildirmiştir. Arthrinium rasikravindrae olarak tanımlanan bir endofitik mantar Coleus amboinicus Lour’in gövdesinden izole edilmiştir. Bu çalışmada, mantar fermantasyon suyunun etil asetat ekstresinden izole edilen ana bileşiğin sitotoksik ve antimikrobiyal aktiviteleri incelenmiştir. Sitotoksik aktivite testleri, T47D, MCF-7, WiDr, 3T3 ve Vero hücre hatlarına karşı MTT deneyi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Antimikrobiyal aktivitelerin belirlenmesinde Staphylococcus aureus ve Escherichia coli’ye karşı IC50 değerleri hesaplanmıştır. İzole edilen bileşik, HPLC kromatogramında (%98,55) tek bir pik vermiştir, WiDr hücreleri üzerinde en yüksek sitotoksik aktiviteye (IC50 35,03 ± 2,08 μg/mL) sahip olduğu belirlenmiş, S. aureus (IC50 232,10 ± 1,20 μg/mL) ve E. coli’ye (243,59 ± 1,32 μg/mL) karşı antimikrobiyal aktivite göstermiştir. Farklı reaktifler ile oluşturulan UV spektrumları ve İTK analizleri yorumlandığında bileşiğin, konjuge çift bağlara sahip N-içeren bir madde olduğu tahmin edilmektedir.