Şüpheli kas iskelet kaynaklı ekstremite ağrısı olan hastalarda kemik sintigrafisinin klinik yararı

Clinical utility of bone scintigraphy in patients with limb pain of suspected musculoskeletal origin

Abstract

Objective: To determine the clinical utility of bone scintigraphy in patients with limb pain of suspected musculoskeletal origin.Material and Methods: All patients aged >=18 years who were referred for diagnosis and management of limb pain were diagnosed on the basis of history, physical examination, and investigations excluding bone scintigraphy. After the presumptive diagnosis was made (the pre-test diagnosis), all subjects underwent bone scintigraphy, or if they had a previous bone scintigram for their pain condition, the results of that scintigram were reviewed. Then, the pre-test diagnosis was reviewed in light of the bone scintigraphy findings and repeat clinical assessment as needed. The post-test diagnosis was considered either as unchanged diagnosis or changed diagnosis for the region or regions of interest.Results: There were 118 females (54.8%) and 97 males (45.2%). The mean age of the entire group was 36±8.1 years (range: 18-87 years). The mean duration of the symptoms was 17.4±11.2 months (range: 1-264 months). Of the 215 subjects, 212 had a bone scintigram. Of these 212 subjects, none had a changed diagnosis.Conclusion: In the evaluation of limb pain of suspected musculoskeletal origin, scintigraphy is unlikely to alter the pre-test diagnosis or affect treatment decisions after history, physical examination, and non-scintigraphic investigations. The clinical utility of scinitigraphy in this setting is low.

Özet

Amaç: Şüpheli kas iskelet kaynaklı ekstremite ağrısı olan hastalarda kemik sintigrafisinin klinik yararını saptamak. Materyal ve Metot: Ekstremite ağrısının tanı ve tedavisi için sevk edilen >= 18 yaşındaki hastaların tanısı öykü, fiziksel muayene ve kemik sintigrafisi hariç incelemelere göre konuldu. Tahmini tanı (test öncesi tanı) konulduktan sonra tüm hastalara kemik sintigrafisi uygulandı veya ağrı durumları için daha önceden kemik sintigramı olan hastaların sintigram sonuçları tekrar gözden geçirildi. Daha sonra, kemik sintigrafisi bulguları ışığı altında test öncesi tanı tekrar gözden geçirildi ve gerektiğinde klinik değerlendirmeler tekrarlandı. İlgili bölge veya bölgeler için test sonrası tanı ya değişmemiş tanı ya da değişmiş tanı olarak kabul edildi. Bulgular: Hastaların 118'i kadın (%54.8) ve 97'si erkek (%45.2) idi. Hastaların yaş ortalaması 36±8.1 yıldı (aralık: 18-87 yıl). Toplam 215 hastanın, 212'sinin kemik sintigramı vardı. Bu 212 hastanın hiç birinde tanı değişmemişti. Sonuç: Kas iskelet kaynaklı ekstremite ağrısının değerlendirilmesinde, sintigrafinin test öncesi tanıyı değiştirmesi veya öykü, fiziksel muayene ve sintigrafik olmayan incelemelerden sonra tedavi kararını etkilemesi beklenmez. Sintigrafinin bu çalışmada klinik yararı düşüktür.