Journals / European Journal of General Medicine / 2012 / Cilt: 9 - Sayı: 3

Mısırlı Olgularda tnf-α-308 ve ınf-γ+874 gen polimorfizmini tip 2 diabetus mellitus şiddeti ve duyarlılık ilişkisi

Tnf-α-308 and ınf-γ+874 gene polymorphisms in re- lation to susceptibility and severity of type 2 diabe- tes mellitus among egyptian cases

Pages
173–177
DOI
—

Abstract

To explore the association of TNF-α-308 and IFN- γ +874 genetic polymorphisms with type 2 diabetes mellitus (DM) in Egyptian cases. Participants included 207 cases with type 2 DM, 93 males and 114 females. Their mean age was 57 years. They were com- pared to a control group of 212 healthy unrelated subjects from the same locality. DNA was amplified using PCR with sequence specific primers for detection of polymorphism related to TNF-α-308 (G/A) and IFN-γ+874 (A/T). The combined homozygote pat- tern of TNF-α-308 (AA) and IFN-γ+874 (A/A) was significantly higher in diabetic cases versus controls (p=0.023) that was manifest (although non-significant) among complicated, uncontrolled cases and cases with marked insulin resistance. Polymorphism related to TNF-α-308 AA and IFN-γ+874 AA may be considered as a genetic biomarker for type 2 DM in Egyptian subjects with potential impact on family counseling and management.

Özet

Mısırlı tip 2 diabetus mellitus (DM) olgularında TNF-α-308 ve INF-γ+874 Gen Polimorfizmi ilişkisini araştırmak. Katılımcılar 93 erkek ve 114 kadın tip 2 DMlu olgudan oluştu. Ortalama yaş 57ydi. Benzer çevreden farklı 212 sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırıldı. TNF-α-308 (G/A) ve IFN-γ+874 (A/T) ilişkili polimorfizmin tespiti için sekans spesifik primerli PCR kullanılarak DNA çoğaltıldı. TNF-α-308 (AA) ve IFN-γ+874 (A/A)nın kombine homozigot paterni kontrollerle karşılaştırıldığında diabetiklerde anlamlı yüksekti (p=0.023),bu (anlamlı olmasa da) komplike, kontrolsüz olgular ve belirgin insülin dirençli olgularda belirgindi. TNF-α-308 AA ve IFN-γ 874 AA ile ilgili polimorfizm aile danışmanlığı ve yönetimi üzerindeki potansiyel etkisi ile Mısır bireylerde tip 2 DM için genetik bir belirteç olarak kabul edilebilir.